fot: Jarosław Galusek
Marek Tokarz funkcję prezesa SRK pełni od 2007 r.
fot: Jarosław Galusek
Proces łączenia Spółki Restrukturyzacji Kopalń z Bytomska Spółką Restrukturyzacji Kopalń został zakończony wiosną ub.r. lecz z opóźnieniem. Czy ten fakt nie rzutuje negatywnie na proces zbywania majątku pogórniczego?
- Wprost przeciwnie. 2009 r. przyniósł zmianę ustawy o rachunkowości. Nowe przepisy pozwoliły na zaoszczędzenie niemałych środków, które pod rządami starego prawa musielibyśmy wydać na kosztowne wyceny przejmowanego od BSRK majątku. Zwłoka, to raptem trzy miesiące i zadziałała na naszą korzyść. Została dokonana świadomie, uwzględniając rachunek ekonomiczny. Nie miało to żadnego wpływu na proces zbywania majątku, bo procedury sprzedaży były prowadzone w obu spółkach niezależnie od procesu przejęcia BSRK przez SRK.
Przybyło za to zobowiązań.
- Nie mogło być inaczej. Przed przejęciem, znacznie zadłużonej i borykającej się z poważnymi problemami z płynnością finansową, Bytomskiej Spółki Restrukturyzacji Kopalń, wszystkie zaległe zobowiązania SRK mieliśmy uregulowane. Te zaś, które pozostały po BSRK, przejęliśmy do obsługi i staramy się realizować na tyle, na ile pozwalają nam przychody ze sprzedaży majątku. Trzeba też pamiętać, że majątek połączonych spółek jest nadal znaczny i jego zbywanie uległo tylko spowolnieniu z powodu kryzysu gospodarczego.
A kryzys nas nie ominął, chociażby dlatego, że wielu dotychczasowych kontrahentów na potrzeby transakcji zaciągało kredyty bankowe. Obecnie banki oszczędniej wspierają tego typu inwestycje i to powoduje mniejsze zainteresowanie naszym majątkiem. Ponadto obniżyły się ceny oferowanych nieruchomości i to również ma duży wpływ na wysokość naszych przychodów. Nie wierzę jednak, aby powstała sytuacja miała trwać zbyt długo, bo posiadamy ciągle bardzo atrakcyjne nieruchomości, często w centrach miast, które wcześniej czy później znajdą swoich nowych właścicieli.
Domyślam się, że występują problemy ze sprzedażą infrastruktury. Jeszcze nie tak dawno temu na zrewitalizowanych terenach z powodzeniem organizowano parki przemysłowe. A teraz?
- Ta ekspansja nie ma już tak dynamicznego charakteru. Być może się to zmieni, jeśli pojawią się inicjatywy lokalne. Każdego roku planujemy, co chcielibyśmy zbyć. Bywa jednak, że są to tylko nasze „pobożne” życzenia, ponieważ zgłaszają się inwestorzy zainteresowani kupnem zupełnie innych terenów i wtedy te tereny w pierwszej kolejności są przygotowywane do zbycia. Tym samym kompensowany jest brak środków z planowanych, a niezrealizowanych transakcji. Tereny, które niegdyś podzielono na mniejsze działki, również nie znajdują wielu nabywców. Z tego powodu zmieniliśmy trochę politykę działania firmy. Staramy się ponownie łączyć mniejsze tereny w jedną całość. Jestem przekonany, że te zabiegi zaowocują w przyszłości zwiększeniem zainteresowania naszą ofertą.
Zanim jednak teren pogórniczy pójdzie pod przysłowiowy młotek trzeba go zrewitalizować.
- Nie ma w zasadzie terenu pogórniczego, który nie byłby w jakimś stopniu zdegradowany. Jednym z podstawowych obowiązków SRK jest przywracanie terenom ich dawnych funkcji oraz wyeliminowanie negatywnego oddziaływania terenów zdegradowanych na środowisko naturalne. To podnosi atrakcyjność gruntu i zarazem jego cenę. Działania takie finansowane są z pieniędzy publicznych, także ze środków pochodzących z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska. Z tego też względu wszelkie procedury związane z rekultywacją i rewitalizacją odbywają się w trybie przetargu publicznego. Chodzi tu nie tylko o kwestie rekultywacji technicznej, ale także biologicznej.
Zapotrzebowanie na kruszywa z hałd nie było chyba nigdy tak duże jak obecnie, z uwagi na budowę nowych dróg i autostrad. Poszukiwany jest zwłaszcza tzw. czerwony łupek.
- Wbrew częstej opinii, że hałdy to tylko problem ekologiczny, uważamy, że materiały zalegające na hałdzie, mogą posiadać wartość rynkową i oceniamy, czy można dokonać likwidacji takiej hałdy poprzez jej rozbiórkę. Dlatego musimy być w stu procentach przekonani o tym, co tkwi w jej wnętrzu i jaką może mieć wartość dla potencjalnych nabywców. Zanim dojdzie do sprzedaży, konkretne zwałowisko odpadów pogórniczych lub osadnik poddajemy badaniom na okoliczność zalegających materiałów. Obecnie w kręgu naszych zainteresowań znajduje się ponad dziesięć tego typu obiektów, usytuowanych m.in. w Nowej Rudzie na Dolnym Śląsku, w Bytomiu, Zabrzu, Jaworznie i Wodzisławiu Śl., które zamierzamy w najbliższym czasie wystawić na sprzedaż.
W 2008 r. SRK podjęła nowe wyzwanie, polegające na wykorzystaniu energii cieplnej wód kopalnianych do ogrzewania budynków i budowli.
- To wyzwanie jest dla nas niezwykle ważne z uwagi na ogromną ilość pompowanych wód z kopalń zlikwidowanych – ponad 80 mln metrów sześciennych rocznie. Przedsięwzięcie realizujemy we współpracy z partnerami z krajów Unii Europejskiej oraz Uniwersytetu Śląskiego w ramach programu Reminig Lowex. Przy wykorzystaniu doświadczeń i wsparciu partnerów holenderskich, zamierzamy zrealizować instalację do ogrzewania budynku administracyjnego naszego oddziału – Centralnego Zakładu Odwadniania Kopalń, jako instalację pilotażową. Oprócz efektu ekologicznego i zmniejszenia bieżących kosztów ogrzewania, spodziewamy się również, że w perspektywie będzie to sposób na uzyskanie dodatkowych przychodów ze sprzedaży ciepła odzyskanego z wód kopalnianych.
