Lisia Sztolnia liczy na unijne dofnansowanie

Fragment Lisiej Sztolni od strony szybu Sobótka

Lisia Sztolnia w Wałbrzychu obchodzić będzie pod koniec roku jubileusz. W grudniu minie 230 lat od momentu, gdy rozpoczęto jej drążenie. Nie ma jednak widoków na to, by do tego momentu to zabytkowe wyrobisko doczekało się wyremontowania i ponownego udostępnienia. Z następstwami zalania środkowego odcinka Lisiej Sztolni w wyniku ulewnych deszczów jej gospodarze zmagają się już dziewiętnaście lat.

Park Wielokulturowy Stara Kopalnia w Wałbrzychu obejmuje część ocalałych zabudowań, pozostałych po KWK Thorez, a także zbudowaną specjalnie wieżę widokową. Główną atrakcją historyczną tego zespołu pokopalnianego mogłaby być Lisia Sztolnia. Na przeszkodzie jak zwykle w takich przypadkach staje niedobór pieniędzy.

- Trwają prace nad pozyskaniem środków unijnych na wykonanie stosownej dokumentacji: oceny stanu technicznego oraz opracowania koncepcji udostępnienia Lisiej Sztolni turystom. W skrajnie niekorzystnym przypadku planowane jest przynajmniej częściowe udostępnienie Lisiej Sztolni, jednak bez wymienionej wyżej dokumentacji niemożliwe będzie stworzenie nawet samej koncepcji - informuje Monika Broczek, specjalista do spraw marketingu w Starej Kopalni.

Obecnie istnieją dwie możliwości dotarcia do zabytkowego wyrobiska. Prócz zejścia przedziałem schodowym w szybie Sobótka jest także wejście na działce od strony ul. Reja.

- Działka ta należy do Gminy Wałbrzych i dzierżawiona jest przez PWSK [Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa - red.], co daje bardzo duże możliwości w kwestii prowadzenia ruchu turystycznego, pod warunkiem udostępnienia wyrobiska. Wielokrotnie w ostatnich pięciu latach prowadzone były spacery historyczne m.in. przez wspomniany teren, uwzględniające opowieść o Lisiej Sztolni - dodaje Monika Broczek.

Lisia Sztolnia drążona była w latach 1791-1849. Przebiegła przez kilka pokładów węgla kamiennego. Do 1854 r. transport węgla w Lisiej Sztolni odbywał się łodziami, potem spuszczono wodę z wyrobiska. Następnie do 1867 r. węgiel wywożono z niej transportem konnym. Obniżenie wyrobiska w środkowej części nastąpiło pod koniec XX w., w następstwie prowadzonej na zawał eksploatacji węgla.