Łaźnia kopalni Rozbark w zupełnie nowej odsłonie

1738335847 laznia

fot: ARC UM Bytom/Arkadiusz Janocha

W maju mają zakończyć się roboty budowlane przy kopalnianej łaźni

fot: ARC UM Bytom/Arkadiusz Janocha

Lokal gastronomiczny Szynk Klub Rozbarski, Izba Rozbarska stylizowana na dawne mieszkanie rozbarskie, a także Izba Tradycji i Nowoczesności oraz lokal handlowo-usługowy. To obiekty, jakie powstaną w odbudowywanym budynku dawnej kopalnianej łaźni KWK Rozbark przy ul. Kilara w Bytomiu. Inwestycja, której wartość przekracza 6,8 mln zł realizowana jest przez Klub Sportowy Skarpa Bytom dzięki pozyskanemu dofinansowaniu z Unii Europejskiej w kwocie prawie 5,8 mln zł - poinformował UM w Bytomiu.

- Odbudowa budynku dawnej kopalnianej łaźni KWK Rozbark to jeden z czterech realizowanych projektów przez KS Skarpę Bytom na terenach dawnej kopalni Rozbark - mówi Dobromir Bujak, prezes Skarpy Bytom. – Obiekt będzie przeznaczony na cele kulturalne, gastronomiczne oraz gospodarcze, ale będzie spełniał także funkcje społeczne. Tym samym jego powstanie uzupełni dotychczasową ofertę, jaka realizowana jest w Centrum Sportów Wspinaczkowych i Siłowych, które powstało w zrewitalizowanych obiektach po dawnej kopalni.

Inwestycja powstaje obok tzw. stróżówki. Powstający obiekt będzie miał powierzchnię prawie 1 tys. mkw. i zostanie odbudowany w pierwotnym stylu z przełomu XIX i XX w. z ceglaną elewacją i stalowymi oknami. Powstanie tam m.in. lokal gastronomiczny i lokale usługowe. Wśród nich będą: Lokal gastronomiczny Szynk Klub Rozbarski, Izba Rozbarska stylizowana na dawne mieszkanie rozbarskie, a także Izba Tradycji i Nowoczesności oraz lokal handlowo-usługowy w odtworzonym budynku wraz z przyległym terenem zielonym. Zakończenie robót budowlanych planowane jest na maj 2025 r.

Kopalnia Węgla Kamiennego Rozbark, dawnej Heinitzgrube została uruchomiona w 1863 r. W 1864 r. rozpoczęło się drążenie dwóch nieistniejących już szybów dawnej kopalni - szybu Prittwitz - po 1945 r. Stalmach oraz Mauve - po 1945 r. Bończyk, dzięki czemu już w 1868 r. ruszyło wydobycie węgla kamiennego w kopalni, której na część pierwszego pruskiego ministra górnictwa nadano w 1883 r. nazwę Heinitzgrube.

Po 1945 r. Heinitzgrube przemianowano na KWK Rozbark. W 1971 r. KWK Rozbark połączona została z kopalnią Łagiewniki, a w 1999 r. KWK Rozbark w wyniku restrukturyzacji górnictwa została przekształcona w Zakład Górniczy Bytom II. Pod taką nazwą kopalnia działała do 2004 r. - wówczas zakład zlikwidowano, a ostatnią tonę węgla kamiennego wydobyto tutaj 31 lipca 2004 r.

Jednym z najciekawszych obiektów po byłej KWK Rozbark jest cechownia, we wnętrzu której Kazimierz Kutz kręcił jedną ze scen z filmu „Sól ziemi czarnej”. Obiekt ten razem z budynkiem administracyjnym w latach 2012-2014 został zrewitalizowany na potrzeby Teatru Tańca i Ruchu Rozbark.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Bolesta: Polska przeciw przesunięciu do unijnej kasy części środków z ETS

W ramach proponowanej reformy EU ETS Polska nie zgodzi się, aby część przychodów ze sprzedaży uprawnień do emisji trafiało do unijnego budżetu - powiedział PAP wiceminister klimatu Krzysztof Bolesta. Dodał, że rząd będzie zabiegał o wolniejsze wycofywanie z rynku uprawnień do emisji CO2.

Emigranci za chlebem. Niezwykłe losy polskich górników we francuskich kopalniach

Trudno dzisiaj oszacować, ilu Ślązaków i Zagłębiaków wyjechało przed drugą wojną światową do pracy we Francji. Ich ciekawe historie warte są zachowania.

Czy osoby, które odchodzą z górnictwa znajdą pracę? Ekspert: Jestem optymistą

Czy i w jakich branżach mogą znaleźć zatrudnienie osoby, które w najbliższych latach odejdą z górnictwa? Czy grożą nam społeczne problemy, które wywołała transformacja końca lat 90.? O tym w rozmowie z netTG.pl mówił prof. Robert Krzysztofik, geograf społeczno-ekonomiczny z Uniwersytetu Śląskiego.

Polska z jedną z najniższych długości życia zawodowego w UE

W 2025 r. osoba, która ukończyła w Polsce 15. rok życia, będzie obecna na rynku pracy przez 36 lat - wynika z danych przytoczonych przez Polski Instytut Ekonomiczny. To 7. najniższa długość życia zawodowego w Unii Europejskiej.