Łatwiej będzie o części zamienne, skończą się też awarie, których usuwanie jest bardzo czasochłonne

Obydwie umowy dotyczą dostarczenia maszyn do kopalni Bolesław Śmiały

Łaziska kopalnia pomimo trwającej pandemii kontynuuje realizację planowanych inwestycji. W ub.r. uruchomiona została instalacja do granulowania drobnych ziaren węgla. Obecnie trwa modernizacja maszyny wyciągowej szybu Aleksander III.

Instalację do granulowania drobnych ziaren węgla zbudowano w ekspresowym tempie. Prace trwały niespełna pół roku. Całość inwestycji sfinansowano ze środków własnych Polskiej Grupy Górniczej. Dziś umożliwia racjonalne zagospodarowanie drobnych ziaren węgla, które wcześniej były kłopotliwym odpadem. Zwiększył się zatem wolumen sprzedaży węgla handlowego. Wydajność instalacji kształtuje się aktualnie na poziomie 40 t koncentratu na godzinę, docelowo ma wynosić ok. 600 t na dobę. Teraz trwa modernizacja maszyny wyciągowej szybu Aleksander III. 

Wieża typu basztowego
Aleksander III to szyb zjazdowo-wydobywczy kopalni, wdechowy, dwuprzedziałowy, o średnicy tarczy szybowej wynoszącej 7,5 m. Został wyposażony w wieżę stalową, wolnostojącą, typu basztowego, zbudowaną według projektu Biura Projektów Górniczych w Krakowie. Jego drążenie, rozpoczęte w 1957 r., trwało cztery lata. W 1962 r. przystąpiono do montażu wieży szybowej, a rok później wykonano montaż maszyn i urządzeń wyciągowych. Równolegle z tymi pracami wybudowane zostały: budynek nadszybia, zbiorniki węgla surowego oraz pomosty łączące szyb z sortownią. Wykonawcami inwestycji były wówczas Przedsiębiorstwa Zjednoczenia Robót Górniczych Przemysłu Węglowego oraz Zjednoczenia Robót Budowlano-Montażowych Przemysłu Węglowego. Szyb oddano do eksploatacji wraz ze skipowym urządzeniem wyciągowym na Barbórkę 1963 r.

– W wieży szybowej usytuowano maszyny wyciągowe dla przedziałów skipowego i klatkowego. Przedział skipowy przeznaczony został do transportu urobku z dołu na powierzchnię kopalni. W momencie jego uruchomienia do wydobycia urobku zastosowano jedno naczynie skipowe o pojemności 18 t z przeciwwagą. Przeprowadzona w 1982 r. modernizacja szybu pozwoliła na zastosowanie do wydobycia urobku dwóch naczyń skipowych o pojemności 11 t każde. W lutym 1998 r., po odpowiednich badaniach, kopalnia otrzymała zezwolenia na zwiększenie ładowności naczyń skipowych do 12 t – wyjaśnia Mirosław Leśniewski, historyk kopalni. 

Układ Leonarda
Jednostkę napędową maszyny wyciągowej stanowiły silniki elektryczne prądu stałego marki Skoda. Maksymalna prędkość jazdy wynosiła 14 m/s. Przedział klatkowy szybu Aleksander III przeznaczono do prowadzenia jazdy ludzi oraz transportu materiałów i wydobycia wozów z urobkiem. Od lipca 2002 r. zostało wstrzymane wydobycie urobku w wozach. W przedziale tym zastosowano dwie klatki czteropiętrowe według projektu Głównego Biura Studiów i Projektów Górniczych w Katowicach, mogące pomieścić na każdym z pięter 22 ludzi (dziś 18) albo jeden wóz średni, bądź dwa małe. Maksymalna prędkość jazdy przy transporcie ludzi wynosiła 10 m/s, a przy wydobyciu 14 m/s. W 2013 r. przeprowadzono kolejną modernizację, tym razem elewacji wieży szybowej, nadając jej bardziej nowoczesny wygląd.

Obecnie używane przetwornice, pracujące w układzie Leonarda, zostaną zastąpione przekształtnikami tyrystorowymi zasilającymi obwód głowicy maszyny wyciągowej. Modernizacji ulegnie układ sterowania, regulacji i zabezpieczenia maszyny wyciągowej, wykorzystane do niej zostaną nowoczesne sterowniki przemysłowe oraz sterowanie układu hamowania dwóch maszyn wyciągowych w przedziałach skipowym i klatkowym. Do historii przejdą urządzenia liczące sobie już ponad 60 lat.

– Bezpieczeństwo eksploatacji i niezawodność – to będą podstawowe zalety trwającej właśnie modernizacji. Łatwiej będzie o części zamienne, skończą się też awarie, których usuwanie jest bardzo czasochłonne. Ograniczony zostanie czas przeznaczony na niezbędne konserwacje techniczne, ponieważ sięgniemy po zupełnie nowe urządzenia – podkreśla Krzysztof Suchoń, główny mechanik ds. obiektów podstawowych w kopalni Bolesław Śmiały.