fot: ARC
Erwin Sówka "Mistrz i uczeń"
fot: ARC
Od 7 lutego w Muzeum Śląskim zobaczyć można wystawę "Komu piekło, komu raj. Wizje Sądu Ostatecznego w plastyce nieprofesjonalnej".
Ważne miejsce w ekspozycji zajmują prace jednego z najważniejszych śląskich twórców nieprofesjonalnych Erwina Sówki, toteż wernisaż wystawy połączony został z promocją albumu "Sztukmistrz. Erwin Sówka retrospektywnie". Podczas otwarcia wystawy artysta odznaczony został Złotą Odznaką Honorową za Zasługi dla Województwa Śląskiego. Odznakę przyznano za całokształt działalności twórczej oraz zasługi w pielęgnowaniu tożsamości regionalnej.
Erwin Sówka urodził się 18 czerwca 1936 w Giszowcu w rodzinie górniczej. Ten emerytowany górnik kopalni Wieczorek i malarz prymitywista jest jedynym żyjącym członkiem legendarnego składu Grupy Janowskiej. W swojej twórczości nawiązuje do mitów górniczych i kultury starożytnego wschodu. Jego znakiem rozpoznawczym są kobiece akty przedstawione na tle Nikiszowca, a także ogródków działkowych i mieszkań górników. Prace artysty prezentowane były m.in. we Francji, Włoszech, i Chorwacji, można je znaleźć w zbiorach wielu a odnaleźć je można w zbiorach największych polskich muzeów i kolekcjach prywatnych. Sówka posiada biogram w Światowej Encyklopedii Sztuki Naiwnej. O jego twórczości powstało kilka filmów dokumentalnych, a Lech Majewski nakręcił pełnometrażową opowieść o malarzu i Grupie Janowskiej pod tytułem "Angelus".
W 2012 Erwin Sówka został laureatem Cegły Janoscha, nagrody przyznawanej przez katowicką redakcję Gazety Wyborczej za zasługi w zachowywaniu kulturowej tożsamości Górnego Śląska i rozsławianiu regionu.
