Konserwacja łodzi z głównej sztolni w Zabrzu

Muzeum Górnictwa Węglowego w Zabrzu otrzymało dofinansowanie na kolejny etap konserwacji drewnianych, płaskodennych łodzi wydobytych z Głównej Kluczowej Sztolni Dziedzicznej. Łodzie pochodzą z II połowy XIX w., to jedne z najcenniejszych eksponatów - poinformowało Muzeum Górnictwa Węglowego w Zabrzu.

Dwie łodzie płaskodenne zostały odnalezione w mijance głównego chodnika sztolni podczas prac udrożnieniowych. Obie wykonane są z desek z drewna daglezjii, mają zbieżne zakończenie, dziób w kształcie trapezu i pawężową rufę. Zaopatrzone są w metalowe kółka w obręczach w części dziobowej i rufowej, służące do przeciągania i cumowania.

Łodzie przebywały, w pokładach mułu, w atmosferze beztlenowej. W momencie ich odnalezienia i kontaktu z powietrzem atmosferycznym zostały narażone na przyspieszenie procesów degradacji. Stan zachowania obiektów w momencie ich odkrycia był zły. Po doraźnym zabezpieczeniu w zbiorniku z wodą rozpoczęto w 2019 r. ich kompleksową, specjalistyczną konserwację przy wsparciu środków pochodzących z budżetu Ślaskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Katowicach. Obiekty zostały rozłożone, oddzielono elementy metalowe od drewnianych. Obecnie trwa przedostatni etap prac: proces usuwania szkodliwych substancji oraz nasycania drewna w roztworze poliglikolu i konserwacji metalu po rozdzieleniu elementów drewnianych i metalowych oraz przygotowania do ponownego złożenia zabytków.

Łodzie sztolniowe to jedne z najcenniejszych eksponatów związane ze sztolnią. Są unikatem w skali kraju. Docelowo mają być prezentowane w muzeum i udostępnione zwiedzającym. Miejsce ekspozycji zostanie wybrane po zakończeniu prac konserwatorskich (planowane w 2025 r.), gdy będzie możliwe określenie warunków klimatycznych ekspozycji właściwych dla tych wrażliwych obiektów.

Środki na konserwację pochodzą z budżetu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu ochrona zabytków oraz ze środków pochodzących z budżetu Śląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.