Koksownictwo: Dębieńsko kończy produkcję

1512465902 koksownia debiensko jswkoks

fot: JSW Koks

Zarządy Jastrzębskiej Spółki Węglowej oraz należącej do niej spółki JSW Koks od dawna zapowiadały wyłączenie wiekowej koksowni do jesieni tego roku

fot: JSW Koks

Należąca do spółki JSW koks ponad 100-letnia Koksownia Dębieńsko kończy produkcję koksu. W czwartek rozpoczął się proces wyłączania z ruchu baterii koksowniczej w tym zakładzie, którego maksymalne zdolności produkcyjne wynosiły ok. 300 tys. ton koksu rocznie.

Zarządy Jastrzębskiej Spółki Węglowej oraz należącej do niej spółki JSW Koks od dawna zapowiadały wyłączenie wiekowej koksowni do jesieni tego roku. W czwartek w zakładzie zebrał się specjalny zespół ds. zaprzestania produkcji koksu w Koksowni Dębieńsko, który zdecydował o przyspieszeniu terminu wyłączenia baterii.

"Po posiedzeniu Zespołu zarząd JSW Koks podjął decyzję o przyspieszeniu procesu wyłączania baterii koksowniczej z ruchu, które zostało rozpoczęte w dniu dzisiejszym" - poinformowała spółka w czwartkowym komunikacie.

O szybkie zamknięcie zakładu od ponad roku zabiegała grupa mieszkańców Czerwionki-Leszczyn, gdzie działa koksownia, oraz Fundacja ClientEarth Prawnicy dla Ziemi, której przedstawiciele argumentowali, że każdy dzień pracy koksowni negatywnie wpływa na zdrowie żyjących w jej sąsiedztwie ludzi. Jak podała Fundacja, przed tygodniem, w czwartek 23 sierpnia w mieście zanotowano 262 ug toksycznego benzenu na metr sześc. powietrza.

Koksownia Dębieńsko jest jedną z czterech, należących do spółki JSW Koks. Pozostałe znajdują się w Dąbrowie Górniczej, Zabrzu i Radlinie. Właśnie w Koksowni Dębieńsko pracowała najstarsza w spółce, 33-letnia bateria koksownicza, wobec średniego wieku baterii koksowniczych w firmie poniżej 20 lat.

Jak anonsowali wcześniej przedstawiciele JSW, analizowane jest wykorzystanie infrastruktury Koksowni Dębieńsko do produkcji adsorbentów węglowych, używanych do absorbcji zanieczyszczeń z ciekłej lub gazowej fazy procesów przemysłowych (np. do oczyszczania ścieków czy spalin powstających w procesach technologicznych), a także jako katalizatory czy środowisko przechowywania gazów.

Wstępna koncepcja wytwarzania tego typu produktów z wykorzystaniem infrastruktury technicznej, technologicznej i energetycznej Koksowni Dębieńsko zakłada produkcję adsorbentów węglowych na bazie pyłu koksowego oraz adsorbentów formowanych na bazie węgla kamiennego i smoły węglowej, z aktywacją fizyczną.

Cztery koksownie skupione w spółce JSW Koks to obecnie największa komercyjna grupa koksowni w Unii Europejskiej, wyspecjalizowana głównie w produkcji koksu wielkopiecowego, którego odbiorcami są producenci stali. Grupa produkuje łącznie ok. 3,8 mln ton koksu rocznie.

Historia koksowni Dębieńsko sięga 1908 r., kiedy ówczesny właściciel pobliskiej kopalni węgla postanowił wybudować obok zakład produkcji koksu. Budowę ukończono w 1913 r. Powstały dwie baterie o łącznej zdolności produkcyjnej ok. 350 ton koksu na dobę - pracowały one aż do początku lat 80. ub. wieku. Najwyższą przed wojną produkcję koksownia osiągnęła w latach 1938-1939.

Po wojnie zakład został upaństwowiony i rozbudowany - na przełomie lat 60. i 70. ub. wieku wytwarzał 510 tys. ton koksu rocznie. W 1985 r. uruchomiono nowe baterie, które zastąpiły przedwojenne. Koksownia wytwarzała zarówno koks opałowy na potrzeby grzewcze, jak i koks przemysłowy na rynek czeski. Jej maksymalna zdolność produkcyjna wynosiła 300 tys. ton koksu rocznie. 

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.