fot: ARC
Rynek różnie reaguje na zmiany kadrowe - uważa Bartosz Kulesza
fot: ARC
Ostatnie tygodnie na GPW to przede wszystkim wyraźna relatywna słabość, a w zasadzie kompletna dekorelacja z głównymi benchmarkami, czy to w podziale na rynki rozwinięte bądź wschodzące, jak również w ujęciu rynków europejskich i zagranicznych - komentuje sytuację na giełdzie Bartosz Kulesza, analityk z Centralnego Domu Maklerskiego Banku PEKAO SA.
Powodów takiego stanu rzeczy może być kilka. Po pierwsze z pewnością "nie pomaga" pewne zniechęcenie względem parkietów regionu, szczególnie przy ostatniej eskalacji konfliktu na Ukrainie. Po drugie przemodelowywanie aktywów OFE, czyli zwiększanie ekspozycji na zagranicę kosztem jej zmniejszania na rynku krajowym zwiększa podaż notowanych na GPW akcji. Po trzecie sam spodziewany efekt "reformy" OFE i niska liczba osób decydujących się pozostać w systemie świadczeń kapitałowych, czyli ok. 700 tys. osób. Wszystko wskazuje na to, że OFE bardzo szybko staną się źródłem podaży akcji netto w efekcie działania tzw. suwaka bezpieczeństwa. Są to czynniki wpływające negatywnie na stopę zwrotu, nie tylko w ujęciu relatywnym, ale także nominalnym.
Aktualnie, polski rynek znajduje się ciekawym inwestycyjnie momencie. Kilkusesyjne uodpornienie na wzrost globalnej awersji w stosunku do ryzyka to niewątpliwy plus, zwłaszcza, że kluczowe indeksy odniesienia (DAX, CAC40) notują nowe krótkoterminowe minima, pogłębiając rozpoczętą w lipcu spadkową korektę.
Poszukując pomysłów inwestycyjnych z grona spółek wydobywczych, na szczególną uwagę zasługują dwie z nich - KGHM oraz JSW. KGHM to pokaz relatywnej siły, a także konsekwentna budowa trendu wzrostowego. W jego ramach okresy korekt trwają krótko, a same schłodzenia przyjmują łagodną postać. Zatem to właśnie elementy o charakterze schłodzeń winny być wychwytywane w celu akumulacji. Inaczej wygląda wykres JSW - walor konsoliduje się w rejonach minimów, ale takie uspokojenie zmienności oraz zanik wolumenu prezentują się interesująco. Jak zwykle, przy tego rodzaju układach decydujący okaże się kierunek wybicia - jeśli pójdzie w dół - historyczne dołki mogą jednak pozostać pod presją podaży.
