Kalifornia: nowe nabrzeża Long Beach ładują rudę żelaza

1367498008 zaladunek sarecycling com

fot: ARC sarecycling.com

Europejskie porty Holandii są drugim po Chinach kierunkiem eksportowym dla amerykańskiego węgla, który trzeci rok z rzędu przekroczy 100 mln t.

fot: ARC sarecycling.com

Po raz pierwszy od 40 lat ruda żelaza wypływa statkami na eksport z portu Long Beach, gdzie zaczęto wykorzystywać nowe nabrzeża ładunkowe - doniosła w środę (1 maja) gazeta Long Beach Post.

Pierwszy transport 50 tys. ton rudy żelaznej wypłynął juz w marcu, nadany przez SA Recycling (największego przetwórcę złomu w USA i właściciela portu Long Beach).

Firma uznała, że cena rudy żelaza osiągnęła punkt, od którego opłaca się inwestować w jej wydobycie i sprzedaż za oceanem, postanowiła więc zadbać o własne zyski. Rudę skierowano do Chin, Południowej Korei, Malezji i na inne rynki w Azji.

Wspólnie z inną korporacją ze stanu Utah, CML Metals Corp., SA Recycling chce pozyskiwać surowiec z kopalń w Utah, Kalifornii, Arizony i Newady.

Port w Long Beach jest w tej chwili jedynym miejscem na zachodnim wybrzeżu USA, z którego eksportuje się rudę żelaza.

Spółka SA Recycling szacuje, że w tym roku uda się jej wysłać statkami ponad 1 mln t składników do wyrobu stali, o ile nic się nie zmieni na rynku i nie osłbnie silny obecnie popyt.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.