Na farmie wiatrowej na Bałtyku zostanie zainstalowanych łącznie 78 monopali

fot: Kajetan Berezowski

Efektem współpracy PGE z polskimi i zagranicznymi ośrodkami naukowymi ma być rozwój morskiej energetyki wiatrowej w Polsce i Danii

fot: Kajetan Berezowski

Z fabryki Steelwind w Nordenham wyruszyły pierwsze transporty monopali fundamentów dla morskiej farmy wiatrowej Baltic Power - podała spółka Grupy Orlen. Zapowiedziała, że w sumie wykonanych zostanie 26 transportów do portu przeładunkowego, skąd na początku 2025 r. elementy trafią na teren budowy.

Mająca powstać na Bałtyku morska farma wiatrowa Baltic Power o mocy ok. 1,2 GW, której zakończenie budowy i uruchomienie planowane jest na 2026 r., to wspólne przedsięwzięcie Orlenu i kanadyjskiej spółki Northland Power.

Jak poinformował w piątek Baltic Power, z fabryki Steelwind w Nordenham wyruszyły pierwsze transporty monopali fundamentów dla morskiej farmy wiatrowej tej spółki. “Zrealizowanych zostanie 26 transportów do portu przeładunkowego, skąd na początku 2025 r. wyruszą na teren budowy na morzu“ - przekazano w komunikacie.

Baltic Power podkreślił, że realizuje “najbardziej zaawansowany projekt budowy morskich farm wiatrowych w Polsce“. Spółka przypomniała, że budowa lądowej części farmy trwa od maja 2023 r., przy czym, zgodnie z założeniami, prace nad budową morskiej części farmy rozpoczną się na początku 2025 r.

- Zasadnicze prace nad budową części morskiej pierwszej polskiej farmy offshore wind rozpoczną się od instalacji fundamentów. Te składają się z tzw. monopala i mocowanego na jego szczycie charakterystycznego elementu przejściowego - transition piece, na który trafia docelowo morska turbina wiatrowa - wyjaśnił Baltic Power.

Spółka Grupy Orlen zapowiedziała, że na jej farmie wiatrowej na Bałtyku zostanie zainstalowanych łącznie 78 monopali, 76 dla turbin wiatrowych i 2 dla morskich stacji elektroenergetycznych.

Jak zaznaczono w komunikacie, produkcja seryjna monopali w fabryce Steelwind na potrzeby projektu Baltic Power rozpoczęła się w styczniu 2024 r. Długość tych elementów może sięgać nawet 120 metrów, ich średnica ponad 9 metrów, a masa 1700 ton, przy czym na obszarze morskiej farmy wiatrowej, gdzie głębokość Baltyku sięga 30-45 metrów, monopale będą wbijane nawet ponad 40 metrów w dno morskie.

- Monopale zostały wykonane ze specjalnej stali, odpornej na działanie warunków atmosferycznych i zasolenie wód morskich. Obecnie w Polsce nie ma firm, które zdolne są produkować całościowo monopale czy elementy przejściowe - zwrócił uwagę Baltic Power. Zaznaczył, że część elementów, tzw. secondary steel dla monopali, jak również elementów przejściowych, powstaje w Polsce, m. in. w zakładach w Żarach, Niemodlinie i Skarżysku-Kamiennej.

Baltic Power podkreślił, że prace związane z budową farmy wiatrowej na Bałtyku, jako wspólnego przedsięwzięcia Orlenu i Northland Power, “postępują zgodnie z harmonogramem“. Spółka podała także, że “Baltic Power pokryje ok. 3 proc. zapotrzebowania Polski na energię, tym samym ograniczając krajową emisję CO2 o ok. 2,8 mln ton rocznie“.

W ostatnim czasie Orlen informował, że w rejonie Lubiatowa zakończono pierwszy z czterech odwiertów pod nadbrzeżem, plażą i dnem Bałtyku, który umożliwi połączenie morskiej farmy wiatrowej Baltic Power z lądową stacją odbiorczą. W tunelu o długości 1,4 km, podobnie jak w pozostałych, zostaną umieszczone kable przesyłające energię.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.