Górnictwo: JSW doceniona przez Fundację Rozwoju Kardiochirurgii im. prof. Zbigniewa Religi

fot: Katarzyna Zaremba-Majcher

Jastrzębska Spółka Węglowa działa od 1 kwietnia 1993 r.

fot: Katarzyna Zaremba-Majcher

Jastrzębską Spółkę Węglową uhonorowano za zasługi dla kardiochirurgii w Polsce. Statuetką „Serce za serce” Fundacja Rozwoju Kardiochirurgii im. prof. Zbigniewa Religi, podziękowała JSW za regularne wspieranie prac naukowo badawczych, związanych z rozwojem nowoczesnych technologii w celu ratowania ludzkiego życia, gdy zagrożone jest serce.

Jak podały służby prasowe JSW, niezwykłą nagrodę, uroczyście wręczono podczas koncertu galowego „Serce za serce”, jaki Fundacja przygotowała w piątek, 27 października, w Domu Muzyki i Tańca w Zabrzu. W imieniu Jastrzębskiej Spółki Węglowej prestiżową statuetkę odebrał Jerzy Majchrzak prezes Fundacji JSW, który podkreślił, iż jest to ważne wyróżnienia dla wszystkich pracowników JSW.  

Od ponad 30 lat, koncertami „Serce za serce”, Fundacja Rozwoju Kardiochirurgii dziękuje darczyńcom za wspieranie misji, jaką ustanowił jej założyciel i patron prof. Zbigniew Religa.

Najhojniejsi mecenasi, którym bliski jest rozwój polskiej kardiochirurgii, otrzymują prestiżowe statuetki zaprojektowane przez znanego krakowskiego rzeźbiarza Bronisława Chromego. W tym roku do tego elitarnego grona dołączyła JSW.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.