Górnicy świętowali na ulicach miasta, mimo zamykanej kopalni

Barbórka to nie jest kwestia istnienia kopalni, tylko tradycji

Poczty sztandarowe, przedstawiciele związków zawodowych i pracowników kopalni “Konin“ przemaszerowali w czwartek ulicami miasta z okazji Barbórki. Mimo ich święta, górnikom towarzyszyły smutne odczucia w związku z końcem pracy kopalni.

Czwartkowa część obchodów Barbórki rozpoczęła się od złożenia kwiatów przed pomnikiem górników w Koninie. Następnie odbyła się msza święta w intencji pracowników kopalni, po której poczty sztandarowe, przedstawiciele kierownictwa zakładu, związków zawodowych i pracowników pod przewodnictwem Orkiestry Dętej PAK KWB Konin przemaszerowali na tradycyjne górnicze śniadanie.

Nastroje wśród świętujących nie były radosne. Wydobycie w obecnym tempie na ostatniej działającej odkrywce “Tomisławice“ trwać będzie tylko do marca przyszłego roku. Później ilość wydobywanego węgla drastycznie spadnie, będzie pokrywać jedynie śladowe zapotrzebowanie węglowego bloku elektrowni “Pątnów“. W związku z tym z ok. 900 osób obecnie zatrudnionych w dwóch górniczych spółkach należących do ZE PAK, pracę utrzyma jedynie ok. 200.

Emerytowany górnik Marek Kwiatkowski powiedział podczas czwartkowej uroczystości dziennikarzom, że towarzyszą mu smutne odczucia. - To jest nasza włożona praca i nagle zostaje to wszystko zrównane praktycznie z ziemią - stwierdził.

- Cały czas żyjemy tą kopalnią i tym, co się tutaj dzieje. Nawet jeżeli jest ciężko, to tak czy inaczej wierzymy, że jeszcze nie będzie tak źle - dodał inny emerytowany pracownik kopalni Józef Pindras.

Pytani o to, czy tradycje barbórkowe zostaną utrzymane w Koninie, mimo zamknięcia kopalni, nie potrafili jednoznacznie odpowiedzieć. - Mamy nadzieję, że tak długo, jak będą żyli ostatni górnicy, to tego czwartego grudnia będą się spotykali - powiedział Pindras.

- Zapewniam, że będzie. Barbórka to nie jest kwestia istnienia kopalni, tylko tradycji - stwierdził prezes PAK KWB “Konin“ Dariusz Szymczak. Jak dodał, utrzymanie górniczych tradycji leży nie tylko w interesie samych górników, ale i miasta oraz regionu, gdzie kopalnia obecna jest od 80 lat.

Uroczystościom towarzyszył protest pracowników kolei górniczych. Ubrani w kamizelki odblaskowe kolejarze nieśli transparent z napisem “Niesprawiedliwa transformacja dla kolei górniczych“.

Jak wyjaśnił dziennikarzom jeden z protestujących, problem dotyczy nieuznawania przez ZUS charakteru ich zatrudnienia jako pracy górniczej. W związku z tym nie przysługują im wcześniejsze emerytury. - Po wielu latach pracy zostaniemy bez niczego. Nasi koledzy wykonywali przez wiele lat taką samą pracę jak my i mieli prawo odejść na emeryturę w wieku 50 lat. My takiego prawa już nie mamy - stwierdził protestujący. Ich zdaniem, problem dotyczyć ma ok. 170 osób.

Szymczak powiedział, że interpretację ZUS potwierdziły sądy, łącznie z Sądem Najwyższym. - To nie jest protest przeciwko kopalni, jako takiej, tylko przeciwko przepisom, które obowiązują, na które my specjalnie nie mamy wpływu - ocenił. Zdaniem prezesa kopalni, w takiej sytuacji jest ok. 80 osób. Szymczak dodał, że pracownikom kolei przysługuje prawo do skorzystania z przyjętej w 2023 r. ustawy osłonowej, która gwarantuje im przedemerytalne urlopy górnicze lub odprawy.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.