fot: Katarzyna Zaremba-Majcher
Załoga ruchu Piast KWK Piast-Ziemowit
fot: Katarzyna Zaremba-Majcher
Załoga ruchu Piast kopalni Piast-Ziemowit (PGG) wykonała plan techniczno-ekonomiczny za ubiegły rok w zakresie produkcji z nadwyżką. Obecnie zakład prowadzi eksploatację w oparciu o dwie ścieżki ścianowe.
Projektowanie eksploatacji w ruchu Piast podyktowane jest zazwyczaj skomplikowanymi warunkami górniczo-geologicznymi, uskokami bądź krawędziami. Dzięki doświadczonej kadrze inżynieryjno-technicznej udaje się planować stabilne wydobycie na najbliższe lata.
Oddział G-2P prowadzi eksploatację ścianą 745 w partii XVII (tj. we wschodniej części obszaru górniczego), w pokładzie 209 na poziomie wydobywczym 650 m. Wybieg całkowity ściany 745 wynosi 427 m, wysokość sięga 3,2 m, zaś jej długość liczy od 162 m do 61 m. Jest to ostatnia ściana eksploatowana w partii XVII i generalnie we wschodniej części obszaru górniczego objętego koncesją.
Wysoka kultura pracy
Ze względu na skomplikowaną geologię, a dokładnie konturujące partię uskoki oraz wyznaczone filary ochronne, ściana została zaprojektowana w kształcie trapezu. Takie rozwiązanie pozwoliło na maksymalne wykorzystanie eksploatowanego złoża. Front robót został wręcz idealnie wpisany w panujące w pokładzie utrudnienia. I dzięki temu w ścianie 745, po osiągnięciu postępu około 127 m, rozpoczęto ubierki sekcji, które potrwają aż do zakończenia jej biegu. Pierwotnie w ścianie zazbrojonych zostało 109 sztuk obudowy zmechanizowanej, zaś docelowa ich liczba to 40.
– Łącznie zaplanowano skrócenie frontu ściany o 69 sekcji – wylicza Karol Wójcik, zastępca kierownika robót do spraw wydobycia, zbrojeń, likwidacji i transportu urobku w dziale GG1P.
Bardzo dobra organizacja i wysoka kultura pracy w oddziale G-2P sprawia, że ubierka sekcji przebiega płynnie, a zrealizowanie zaplanowanych wielkości wydobycia kopalni nie jest zagrożone. Front ściany jest skracany o dwie sekcje średnio co każde 10 m postępu.
– Dla załogi to prawdziwe wyzwanie, żeby nie zakłócać rytmu wydobycia, skracając przenośnik ścianowy i ubierając sekcje w tak szybkim tempie – wskazuje dalej Karol Wójcik.
Dodatkowym wyzwaniem podczas prowadzenia eksploatacji ścianą 745 są kwestie bezpieczeństwa. Ze względu na trudną tektonikę pokładu rejon charakteryzuje wysoka aktywność sejsmiczna i możliwość generowania wstrząsów wysokoenergetycznych. W związku z tym w chodniku przyścianowym wprowadzona została strefa z ograniczoną liczbą zatrudnionych osób.
Drugą ścianą aktualnie eksploatowaną w ruchu Piast jest ściana 711a w partii III, w drugiej warstwie pokładu 209 na poziomie wydobywczym 650 m. Ściana ma 192 m wybiegu oraz 131 m długości i eksploatowana jest na wysokość do 2,3 m. Roboty w tym rejonie prowadzi oddział G-1P.
– Ściana 711a również do łatwych nie należy. Aktualnie jesteśmy na etapie przygotówki pod ubierkę 40 sekcji. To jest kolejny bardzo nietypowy front robót – wyjaśnia zastępca kierownika robót do spraw wydobycia, zbrojeń, likwidacji i transportu urobku w dziale GG1P.
W trakcie prowadzenia robót udostępniających ścianę konieczne było przeprojektowanie jej kształtu ze względu na stwierdzone ścienienie pokładu. Należało wykonać dodatkowy chodnik w pasie ściany, który po osiągnięciu 380 m wybiegu pozwolił na skrócenie frontu ze 192 m do 131 m i posłuży jako chodnik przyścianowy w dalszej fazie eksploatacji.
Z uwagi na prowadzenie eksploatacji w drugiej warstwie pokładu 209, na wybiegu ściany występują w stropie fragmenty słabo zrekonsolidowanych zrobów.
Fedrunek w drugiej warstwie
– Fedrunek w drugiej warstwie charakteryzuje się tym, że nad naszymi głowami jest pokład wcześniej wyeksploatowany, a co za tym idzie, nie ma pewności, jaka jest tam zwięzłość skał. Można zatem spodziewać się podczas fedrunku taką ścianą znacznych problemów z utrzymaniem stropu. To zaś wiąże się z potrzebą wykonywania profilaktyki w ścianie. Ten problem nie jest brygadom ścianowym obcy. Oddziały G-1P i G-2P bardzo dobrze sobie tu radzą. Prostkowanie, centralne klejenie, odwierty wyprzedzające, budowa sztucznego stropu – pozwalające na uzyskanie podporności sekcji i dalszy postęp ściany – nie stanowią problemu. Można powiedzieć, że załogi zdążyły się wyspecjalizować w szybkiej reakcji, jeśli chodzi o opad skał stropowych. I właśnie ta reakcja w połączeniu z bezpiecznym sposobem prowadzenia wydobycia liczą się najbardziej. To są takie mocne punkty naszych brygad ścianowych – zapewnia Karol Wójcik.
Mimo trudności geologiczno-górniczych oddziały G-1P i G-2P doskonale radzą sobie w prowadzeniu eksploatacji.
– To są doświadczeni pracownicy. Praktycznie nie ma już wśród nich pracowników ze stażem poniżej 10 lat. Wyróżniają się wysoką kulturą pracy i dużą skutecznością działania. Poza tym to są dobrze zarządzane oddziały. Robert Strózik, sztygar oddziałowy oddziału G-1P, jak i Artur Bernaś, sztygar oddziałowy odpowiadający za pracę oddziału G-2P, dali się poznać jako fachowcy świetnie organizujący pracę, co przekłada się właśnie na wyniki – przyznaje dalej Karol Wójcik.
Ruch Piast prowadzi obecnie wydobycie w systemie czterozmianowym. Od kilku miesięcy pierwsza zmiana jest zmianą konserwacyjną. Wcześniej konserwacja urządzeń prowadzona była na zmianie czwartej, rozpoczynającej się o północy. Wprowadzone rozwiązanie, dzięki niższym opłatom za energię w godzinach nocnych, przynosi duże oszczędności dla kopalni.
W ub.r. załogi Piasta prowadziły wydobycie w sumie z pięciu ścian, realizowane dwoma ścieżkami eksploatacyjnymi. W br. sytuacja będzie podobna. Rozruch nowej ściany 996a w pokładzie 209 zaplanowano już w lutym. Następnie przyjdzie kolej na ściany 712a w drugiej warstwie pokładu 209 oraz 800 w pokładzie 207. Ciekawostką niech będzie fakt, że w ścianie 712a górników czeka sytuacja zupełnie odwrotna w stosunku do ściany 745. Nie będzie ubierek sekcji, tylko dokładki w trakcie jazdy. Ta ściana w miarę przesuwania frontu eksploatacyjnego będzie się wydłużać.
Przyszłością bieruńskiego ruchu są pokłady 209 i 215. Uruchomienie eksploatacji tego drugiego planowane jest nie wcześniej niż za cztery lata.
