Prezes URE zatwierdził taryfy dystrybucyjne na 2025 r.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki zatwierdził taryfy dla pięciu największych spółek dystrybucyjnych (Enea Operator, Energa Operator, PGE Dystrybucja, Tauron Dystrybucja, Stoen Operator). W konsekwencji średnioroczne stawki opłat dystrybucyjnych łącznie dla gospodarstw domowych nie wzrosną - czytamy w komunikacie.

Na całkowity koszt rachunku za energię elektryczną składają się koszty zakupu energii oraz koszty jej dystrybucji (transportu). Prezes URE zatwierdza taryfy zarówno dla sprzedaży (dla odbiorców w gospodarstwach domowych korzystających z taryf tzw. sprzedawców z urzędu), jak i dla usługi dystrybucji (dla wszystkich grup odbiorców).

- Zgodnie z decyzją ustawodawcy z listopada br., do końca września 2025 r. cena za 1 MWh zużytego prądu została zamrożona na poziomie 500 zł/MWh. Oznacza to, że cena ta będzie taka sama jak w drugim półroczu 2024 r. Natomiast cena za dystrybucję wynika ze stawek taryf zatwierdzonych przez Prezesa URE. 16 grudnia br. Regulator zatwierdził stawki dystrybucyjne dla pięciu największych spółek na 2025 rok. W konsekwencji średnioroczne stawki za dystrybucję łącznie na rachunku gospodarstwa domowego (grupa G) w 2025 r. nie wzrosną - czytamy.

Co składa się na taryfę za dystrybucje energii elektrycznej? Stawki opłat zawarte w taryfach zatwierdzonych operatorom systemów dystrybucyjnych kalkulowane są m.in. na podstawie kosztów prowadzenia przez nich działalności koncesjonowanej.

W taryfach dystrybucyjnych uwzględnione są także opłaty wynikające z przepisów prawa i wyszczególnione na rachunku za energię elektryczną, które nie trafiają do dystrybutorów tj.: stawka opłaty kogeneracyjnej, która w 2025 r. spadnie z 6,18 zł/MWh do 3 zł/MWh. Opłata ta związana jest z systemem wsparcia dla energii produkowanej w procesie kogeneracji; stawka opłaty mocowej –  do końca czerwca 2025 r.  opłata ta dla gospodarstw domowych będzie wynosić 0 zł. Opłata mocowa ma na celu finansowanie bezpieczeństwa energetycznego. To też mechanizm wynagradzania wytwórców energii za gotowość dostarczania mocy do sieci. Głównym uzasadnieniem wprowadzenia tej opłaty była potrzeba zapewnienia stabilności i bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej; opłata OZE – wzrost z 0 zł/MWh do 3,50 zł/MWh. Celem jej wprowadzenia było wsparcie wytwarzania energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych oraz funkcjonowania mechanizmów, które pomagają w zapewnieniu odpowiednio wysokich udziałów „zielonej energii” w krajowym miksie energetycznym. Do tego dochodzi stawka jakościowa – dotychczas była to opłata za korzystanie z systemu elektroenergetycznego.

W Polsce, według stanu na rok 2023 było ok 17,2 mln odbiorców w gospodarstwach domowych. Według danych pochodzących z zatwierdzanych przez regulatora taryf, średnie zużycie w grupie G w 2023 r. wynosiło 2 MWh.

Grupa G11 (czyli ze stałą ceną energii w cyklu dobowym) stanowiła 88 proc. odbiorców z grup G (ok. 15,1 mln). Średnie roczne zużycie energii elektrycznej w grupie G11 wynosiło w 2023  1,8 MWh. Średnie roczne zużycie w grupie G12 wynosiło w 2023 r. 3,2 MWh.