Górnictwo: Wyciągnijmy wnioski z błędów popełnionych przez Niemców

fot: Maciej Dorosiński

- W Gelsenkirchen, ale także w Dortmundzie, Leverkusen i Kaiserslautern oraz okolicach tych miast, niegdyś stricte górniczych, do dziś bezrobocie sięga poziomu nawet 18 proc. - wylicza prof. Paweł Bogacz

fot: Maciej Dorosiński

- Niemcy pomimo olbrzymiego budżetu przeznaczonego na transformację górnictwa nie ustrzegli się błędów – mówi uważa prof. Paweł Bogacz z Wydziału Górnictwa i Geoinżynierii Akademii Górniczo-Hutniczej.

Ekspert stwierdza, że popełnione błędy doprowadziły do sporych kosztów, głównie społecznych.

 - W Gelsenkirchen, ale także w Dortmundzie, Leverkusen i Kaiserslautern oraz okolicach tych miast, niegdyś stricte górniczych, do dziś bezrobocie sięga poziomu nawet 18 proc., a więc jest ponad trzykrotnie wyższe, niż w innych regionach Niemiec – wylicza profesor.

Obszerny komentarz eksperta z krakowskiej AGH już w czwartek, 1 października, w nowym numerze Górniczej.

Prof. Bogacz zwraca także uwagę na kwalifikacje górników w kontekście tworzenia nowych miejsc pracy, kosztach transformacji oraz jej sensie w kontekście globalnych działań na rzecz klimatu. Podejmuje także temat wizerunku górnictwa oraz społecznego i medialnego odbioru zmian planowanych w polskim sektorze węgla kamiennego.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.