fot: Maciej Dorosiński
- W upadłości zakładu nie byłoby może nic dziwnego, gdyby nie kilka drobnych szczegółów... - zastanawia się wojewoda śląski w rozmowie z TG (na zdj. Piotr Litwa w chwili wyjazdu protestujących z wyrobisk kopalni w Sosnowcu)
fot: Maciej Dorosiński
- Zadałem sobie pytanie, czy Warszawa faktycznie jest tak daleko od Katowic... - wyjawia Piotr Litwa, wojewoda śląski, zapytany przez Trybunę Górniczą, co poczuł, gdy w szczycie konfliktu wokół kopalni w Sosnowcu otrzymał list, w którym Ministerstwo Gospodarki uznało, że stanowisko spółek wobec górników "zasługuje na pełną aprobatę".
Komu i w jaki sposób udało się bardzo szybko zmniejszyć dystans między stolicą a Górnym Śląskiem? Dlaczego konfliktom z pracownikami trzeba przyglądać się z perspektywy społecznej gospodarki rynkowej? I co wspólnego ma z tym polska Konstytucja? W jaki sposób w przyszłości kopalnie powinny żegnać się z wydobyciem węgla a cały region z kopalniami? I czy musi oznaczać to katastrofę? Czy teraz menedżerowie górniczy muszą bać się, że za stanowczość szybko spadną im głowy? Czy Piotr Litwa ich żałuje? I czy czuje się hamulcowym restrukturyzacji śląskiego górnictwa?
Odpowiedzi na te i więcej pytań o kulisy największego od lat protestu górników wojewoda śląski udzielił w rozmowie z Trybuną Górniczą, przeprowadzonej nazajutrz po zawarciu porozumienia, które zakończyło konflikt w Kazimierzu-Juliuszu. Piotr Litwa był architektem tej ugody.
Obszerny wywiad przeczytać można już w czwartek (2 października) na łamach Trybuny Górniczej.
