fot: WUG
Bartosz Szczerbiński, syn Jana Szczerbińskiego, odsłania tablicę pamiątkową w Izbie Tradycji WUG
fot: WUG
Imię Jana Szczerbińskiego nadano w ramach obchodów Dnia Górnika WUG, w poniedziałek, 11 grudnia, działającej przy Wyższym Urzędze Górniczym Izbie Tradycji.
W kameralnej uroczystości uczestniczyło kierownictwo urzędu, syn Patrona – Bartosz Szczerbiński, byli prezesi i wiceprezesi WUG, dyrektorzy komórek organizacyjnych WUG oraz Jan Dulewski - emerytowany zastępca dyrektora Departamentu Ochrony Środowiska i Gospodarki Złożem, wieloletni pracownik urzędów nadzoru górniczego - poinformowała portal nettg.pl Anna Swiniarska-Tadla, rzecznik prasowy Prezesa WUG.
Po otwarciu uroczystości przez szefa WUG Adama Mirka, bliski współpracownik Jana Szczerbińskiego - Jan Dulewski wygłosił laudację na cześć patrona Izby Tradycji. Wspominał go jako człowieka niezwykle szlachetnego, sprawiedliwego, szczerego i doskonałego fachowca. Swoimi wspomnieniami o byłym wiceprezesie WUG podzielił się również Piotr Litwa — prezes WUG w latach 2008-2014 oraz Mirosław Koziura – prezes WUG w latach 2014-2016. Następnie Bartosz Szczerbiński w towarzystwie prezesa WUG Adama Mirka dokonał odsłonięcia tablicy upamiętniającej sylwetkę swego ojca oraz podpisał list intencyjny dotyczący tego doniosłego wydarzenia.
Jan Szczerbiński pochodził z Wolbromia. Urodził się 2 czerwca 1946 r. Ukończył w 1973 r. studia na Wydziale Górniczym Politechniki Śląskiej, uzyskując dyplom magistra inżyniera górnika ze specjalnością "Podziemna eksploatacja złóż".
W latach 70. pracował w kopalni Halemba, gdzie po czasie został kierownikiem oddziału. W latach 1976-1981 pracował w Państwowej Inspekcji Pracy, a następnie w Wyższym Urzędzie Górniczym jako (kolejno) główny specjalista, dyrektor departamentu górnictwa, dyrektor generalny i wiceprezes.
Przez wiele lat był redaktorem naczelnym miesięcznika Wyższego Urzędu Górniczego "Bezpieczeństwo Pracy i Ochrona Środowiska w Górnictwie".
Od listopada 2007 r. był też prezesem Zarządu Głównego Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Górnictwa.
Zajmował się głównie nadzorem górnictwa miedziowego oraz odkrywkowego, a także kopalni Bogdanka na Lubelszczyźnie.
Był wielokrotnie wyróżniany, odznaczono go m.in. srebrnym i złotym Krzyżem Zasługi, odznaką Zasłużony Ratownik Górniczy, odznakami "Zasłużony dla Górnictwa", honorową odznaką „Zasłużony dla Górnictwa RP”, Srebrny i Złoty Medal Centralnej Stacji Ratownictwa Górniczego, Srebrną Odznaką „Zasłużony w rozwoju woj. katowickiego” oraz stopień Generalnego Dyrektora Górnictwa.
Został również wyróżniony nagrodą im. Haliny Krahelskiej, przyznawaną przez Głównego Inspektora Pracy za wybitne osiągnięcia w dziedzinie prewencji zagrożeń zawodowych, nadzoru i kontroli przestrzegania prawa pracy, wynalazczości, projektowania i wdrażania bezpiecznych technik i technologii w zakresie ochrony pracy, a także popularyzacji prawa pracy i ochrony zdrowia oraz bezpieczeństwa pracy.
Należał do najbardziej znanych i najdłużej sprawujących swoją funkcję postaci środowiska górniczego. Odznaczał się niezwykłą wrażliwości na potrzeby innych, był prawdziwym przyjacielem pracowników urzędów górniczych. Zmarł po ciężkiej chorobie 30 stycznia 2008 r.
Izba Tradycji mieści się w budynku przy ul. Poniatowskiego 29 w Katowicach, który został oddany do użytku w 1925 r. Pierwotnie była to elegancka willa, zaprojektowana przez architektów z ówczesnej Unii Budowlanej w Katowicach. Mieszkał w niej jeden z wiceprezesów WUG. Po II wojnie światowej rezydencję zlikwidowano, zamieniając ją w budynek wielorodzinny. Decyzją Śląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z marca 2012 r. dawna willa została objęta ochroną jako część historycznego układu urbanistycznego, tzw. południowej dzielnicy śródmieścia Katowic. W jej wnętrzach zgromadzono pamiątki i dokumenty związane z działalnością nadzoru górniczego na ziemiach polskich.
