Górnictwo: Famur dostarczy maszyny do Indonezji

fot: Maciej Dorosiński

Famur stara się widzieć pozytywy w stagnacji gospodarczej i przygotowywać się intensywnie na powrót koniunktury.

fot: Maciej Dorosiński

Wykonanie projektu, dostawa urządzeń, nadzór nad ich montażem oraz rozruch i szkolenie personelu obsługującego kompletny system przeładunku węgla - to przedmioty umowy zawartej przez Famur z indonezyjską spółką PT Pesona Khatulistiwa Nusantara - poinformowało portal górniczy nettg.pl biuro prasowe Famuru.

W piątek, 14 lutego Famur otrzymał wpłatę depozytu, która była warunkiem wejścia w życie kontraktu. Przewidywana wartość umowy może wynieść niemal 12,9 mln USD, czyli blisko 40,2 mln złotych w przeliczeniu według kursu średniego NBP z dnia 30 stycznia 2014 roku.

- Rozwój sprzedaży zagranicznej jest dla nas priorytetem. Węgiel kamienny pozostaje wciąż najważniejszym surowcem energetycznym na świecie. Jest to konkurencyjne cenowo i wydajne źródło energii, które stoi u podstaw szybkiego rozwoju wielu rynków wschodzących - do ich grona z całą pewnością można zaliczyć Indonezję, gdzie aż 87 proc. energii elektrycznej pochodzi właśnie z paliw kopalnych. Cieszymy się, że podpisaliśmy pierwszy kontrakt ze spółką pochodzącą z tego niezwykle perspektywicznego rynku - komentuje zawarcie umowy Rafał Milinkiewicz, zastępca prezesa ds. sprzedaży eksportowej Famuru.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.