fot: Maciej Dorosiński
Po wypadku w kopalni Bielszowice powołano do życia Fundację Rodzin Górniczych. To m.in. zasługa ówczesnego wiceministra Jerzego Markowskiego i prezydenta Aleksandra Kwaśniewski. Do tej pory fundacja udzieliła pomocy około 5000 osób – przypomniał Henryk Paszcza
fot: Maciej Dorosiński
Fundacja Rodzin Górniczych obchodzi piękny srebrny jubileusz funkcjonowania. Oprócz życzeń i gratulacji dla jubilatki, warto przypomnieć genezę i początki jej powstania jak też osoby które były zaangażowane w realizację tego przedsięwzięcia. Tym podzielił się z portalem netTG.pl Henryk Paszcza, b. szef katowickiego Oddziału Agencji Rozwoju Przemysłu oraz długoletni szef rady Fundacji.
- Fundacja Rodzin Górniczych została powołana w sierpniu 1997 r. z inicjatywy ówczesnego wiceministra gospodarki Jerzego Markowskiego. Projekt aktu notarialnego Fundacji przygotowany został w ówczesnej Państwowej Agencji Restrukturyzacji Górnictwa przy udziale Marka Bąka, Stefana Borysa i moim. Podpisanie stosownego aktu notarialnego o numerze 11780/97 nastąpiło w dniu 29 sierpnia 1997 r. z udziałem notariusza Jacka Wojdyło w siedzibie Centralnej Stacji Ratownictwa Górniczego w Bytomiu, w obecności prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Aleksandra Kwaśniewskiego i wojewody śląskiego Eugeniusza Ciszaka – opowiada Henryk Paszcza.
Różne formy pomocy
Jak wyjaśnia, sygnatariuszami aktu byli przedstawiciele wszystkich podmiotów wszystkich funkcjonujących wówczas górnictwa węgla kamiennego tj: spółek węglowych, dwóch kopalń węgla kamiennego o statusie spółek samodzielnych, Centralnej Stacji Ratownictwa Górniczego, Państwowej Agencji Restrukturyzacji Górnictwa, Centrali Zbytu Węgla Węglozbyt, Centrali Węglokoks, Centrali Kopex Głównego Instytutu Górnictwa i Jerzego Markowskiego. Sygnatariusze, ustanowili pierwszy fundusz założycielski Fundacji w wysokości 1 011 tys. zł, ze składek przekazanych solidarnie na ten cel. W sądzie rejestrowym w Warszawie Fundacja została zarejestrowana 18 grudnia 1997 r.
- W skład pierwszego zarządu Fundacji weszły stare strzechy: Kazimierz Służewski jako jej prezes oraz jego zastępca Janusz Pierzchała. Celem Fundacji określonym w statucie było i jest do dnia dzisiejszego, materialne wspieranie rodzin pozostałych po górnikach, którzy ponieśli śmierć wyniku wypadków przy pracy, znajdujących się z różnych powodów w trudnej sytuacji życiowej, zwłaszcza będących w niedostatku lub potrzebujących doraźnego wsparcia. Na początku swej działalności Fundacja pomagała tylko rodzinom, w których mąż, ojciec zginęli w wypadku w kopalni. Jednak od roku 2007 Fundacja swą pomocą objęła także inwalidów górniczych i ich rodziny będące z różnych powodów w trudnych życiowych sytuacjach – mówi Henryk Paszcza i dodaje, że środki finansowe na potrzeby rodzin górniczych są pozyskiwane między innymi ze składek członków Zgromadzenia Fundatorów, z dobrowolnych miesięcznych składek pracowników górnictwa, ze składek innych darczyńców przekazywanych w formie jednorazowej lub okresowej, z jednoprocentowych odpisów podatkowych pracowników, jako że Fundacja od 2004r. posiada status jednostki pożytku publicznego oraz innych darowizn i zbiórek publicznych.
Pomoc dla podopiecznych Fundacji udzielana jest nie tylko w formie materialnej, ale także w innych formach pomocowych. Finansowane są stypendia dla dzieci i młodzieży oraz zapomogi. Udzielana jest pomoc w leczeniu, rehabilitacji, zakupie sprzętu medycznego, wyjazdów wypoczynkowych, wyjazdów zagranicznych a także podopieczni wspierani są organizacją poradnictwa prawnego i psychologicznego. Corocznie dla swych podopiecznych, fundacja organizuje tradycyjne spotkania barbórkowe dla sierot i wdów.
Ważną formą pomocy, którą organizuje Fundacja są praktycznie bezpłatne 14 dniowe wczasy rodzinne dla wielodzietnych rodzin górniczych. Dzięki współpracy Fundacji Rodzin Górniczych z Fundacją „Porozumienie Bez Barier” można było sierotom po górnikach, które bardzo dobrze się uczą, a równocześnie wykazują nienaganne zachowanie - zaoferować bardzo atrakcyjne nagrody w formie bezpłatnych, atrakcyjnych wyjazdów zagranicznych. W 19-tu wyjazdach zagranicznych do Tunezji, Austrii, Egiptu, Maroka i Węgier, na Cypr i Kretę oraz do Hiszpanii, USA, Włoch i Grecji czy USA - wyjechało ponad 350 sierot po górnikach.
Zmiany w branży, zmiany w Fundacji
- Działania restrukturyzacyjne w minionych latach w sektorze i dokonywane zmiany organizacyjne w górnictwie węgla kamiennego i w innych dziedzinach gospodarki, spowodowały konieczność aktualizacji organów statutowych Fundacji w tym: zarządu, rady Fundacji i zgromadzenia fundatorów dostosowując udziałowców – założycieli do aktualnych uwarunkowań funkcjonowania rynkowego.
- Warto w tym miejscu zaznaczyć, że po tragedii w kopalni Halemba w 2006 r.w której zginęło 23 górników z inicjatywy Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego strategicznym darczyńcą i akcjonariuszem Fundacji stała się Grupa PZU i PZU Życie, z którą Fundacja zawarła umowę darowizny na 10 lat. Jej celem było wspieranie w długim okresie czasu ofiar poszkodowanych w tragedii w kopalni Halemba jak i w innych wypadkach górniczych – wspomina były szef rady Fundacji. Po nim stanowisko to piastowali: Bogdan Ćwięk, Andrzej Pakura, Anna Zych czy aktualnie Andrzej Sączek.
Henryk Paszcza przyznaje, że przy okazji jubileuszu trzeba zwrócić uwagę na bardzo ważną rzecz.
- FRG należy pogratulować i podziękować, że po 25 latach swej działalności i udzielanej przez nią pomocy, ani jedna sierota po górniku nie została pozbawiona możliwości nauki i zdobycia pożądanego wykształcenia, a spośród stypendystów powstał liczny klub absolwentów wyższych uczelni. Natomiast wdowy będące w potrzebie mogą zawsze liczyć na zapomogi, wspierające ich fundusze rodzinne – stwierdza.
