fot: Katarzyna Zaremba-Majcher
Zakłady PGG są głównie producentami węgla energetycznego. W minionym roku produkcja tego surowca wyniosła 93,9 proc. (20,96 mln ton)
fot: Katarzyna Zaremba-Majcher
Projektowanie eksploatacji w ruchu Piast kopalni Piast-Ziemowit podyktowane jest zazwyczaj skomplikowanymi warunkami górniczo-geologicznymi, uskokami bądź krawędziami. Dzięki doświadczonej kadrze inżynieryjno-technicznej udaje się planować stabilne wydobycie na najbliższe lata.
Oddział G-2P prowadzi eksploatację ścianą 745 w partii XVII (we wschodniej części obszaru górniczego), w pokładzie 209 na poziomie wydobywczym 650 m. Wybieg całkowity ściany 745 wynosi 427 m, wysokość sięga 3,2 m, zaś jej długość liczy od 162 m do 61 m. Jest to ostatnia ściana eksploatowana w partii XVII i generalnie we wschodniej części obszaru górniczego objętego koncesją.
Ze względu na skomplikowaną geologię, a dokładnie konturujące partię uskoki oraz wyznaczone filary ochronne, ściana została zaprojektowana w kształcie trapezu. Takie rozwiązanie pozwoliło na maksymalne wykorzystanie eksploatowanego złoża. Front robót został wręcz idealnie wpisany w panujące w pokładzie utrudnienia. I dzięki temu w ścianie 745, po osiągnięciu postępu około 127 m, rozpoczęto ubierki sekcji, które potrwają aż do zakończenia jej biegu. Pierwotnie w ścianie zazbrojonych zostało 109 sztuk obudowy zmechanizowanej, zaś docelowa ich liczba to 40.
Łącznie zaplanowano skrócenie frontu ściany o 69 sekcji. Bardzo dobra organizacja i wysoka kultura pracy w Oddziale G-2P sprawia, że ubierka sekcji przebiega płynnie, a zrealizowanie zaplanowanych wielkości wydobycia kopalni nie jest zagrożone. Front ściany jest skracany o dwie sekcje średnio co każde 10 m postępu. Dla załogi to prawdziwe wyzwanie, żeby nie zakłócać rytmu wydobycia skracając przenośnik ścianowy i ubierając sekcje w tak szybkim tempie.
