Dzięki umowie z PGG tegoroczna zima mieszkańcom Gliwic nie będzie taka straszna

fot: Jarosław Galusek/ARC

Przyczyny pożaru wskazać ma specjalnie powołania komisja OUG

fot: Jarosław Galusek/ARC

Gliwice nie będą miały tej zimy problemów z ogrzewaniem. To dzięki Polskiej Grupie Górniczej i należącej do niej kopalni Sośnica, z którą miejscowe Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej zawarło korzystną umowę na dostawy surowca.

Blisko 62 proc. mieszkań w Gliwicach korzysta z ciepła systemowego, dostarczanego przez PEC. Krzysztof Szaliński, prezes zarządu PEC, jest przekonany, że żadnych problemów z grzaniem, mimo kryzysu paliwowego, na pewno nie będzie.

– Z kopalnią Sośnica mamy podpisaną dwuletnią umowę obowiązującą do końca 2023 r. z możliwością przedłużenia. Zawarliśmy bardzo dobre cenowo kontrakty i są one na bieżąco realizowane. Mając na uwadze zapasy paliwa, którymi dysponujemy, i które cały czas są uzupełniane, nie przewidujemy żadnych ograniczeń w dostawach ciepła – zapewnia. 

Bezpośrednio z kopalni
Gliwice są zaopatrywane w 100 proc. z paliwa kopalnego dostarczanego do PEC taśmociągiem bezpośrednio z kopalni. Firma dostarcza ciepło systemowe odbiorcom na terenie miasta Gliwice w zakresie centralnego ogrzewania i ciepłej wody użytkowej, z jednoczesnym dotrzymywaniem standardów emisyjnych i wykorzystując najlepsze dostępne techniki.

W ub.r. w kotłowni WR-25 uruchomiona została instalacja odsiarczania oraz odazotowania spalin. Inwestycja to ok. 650 m sześc. instalacji betonowych, blisko 750 t konstrukcji stalowych i prawie 4,5 km sieci elektrycznej wraz z aparaturą kontrolno-pomiarową. Tym samym do atmosfery trafia mniej zanieczyszczeń gazowych, a standardy emisyjne, jakie spełnia kotłownia, osiągają wyśrubowane normy emisyjne ustanowione dla Polski przez KE. Tylko dzięki dotacji w wysokości 27 mln zł instalacja ta miała szansę powstać. Jej koszt zamknął się kwotą prawie 52 mln zł. Kotłownia jest jedną z dwóch wchodzących w skład Zakładu Cieplnego nr 1 w PEC-Gliwice. Składa się z czterech kotłów rusztowych opalanych węglem kamiennym i posiada całkowitą moc cieplną na poziomie 120 MWt. To ważny element centralnego źródła ciepła, dostarczający je ponad stutysięcznej grupie odbiorców. Przeprowadzony w końcu ub.r. ruch gwarancyjny wykazał spełnienie przez instalacje wszystkich wymaganych parametrów emisyjnych oraz ekonomicznych. 

Spoglądać trzeźwo
Ciepłownia Gliwice wyposażona jest w sumie w siedem wysokosprawnych kotłów węglowych o łącznej mocy zainstalowanej 361 MW. Przedsiębiorstwo eksploatuje ponadto dwie lokalne kotłownie gazowe. Miejski system ciepłowniczy zasilany z Ciepłowni Gliwice obejmuje swym zasięgiem niemal całe miasto. Składa się z sieci wysokoparametrowych, węzłów cieplnych oraz zewnętrznych instalacji odbiorczych. Czynnikiem grzewczym jest woda. Długość sieci wynosi 235 km.

W perspektywie najbliższych lat spółka ma jednak zamiar uniezależniać się stopniowo od węgla.

– Całkowitą dekarbonizację chcemy osiągnąć po 2040 r. Na naszą rzeczywistość trzeba spoglądać trzeźwo. Węgiel, jako paliwo bezpieczne, jeszcze z nami pozostanie na wiele lat. Oczywiście pracujemy nad redukcją jego udziału w produkcji energii, ale to wszystko wymaga inwestycji. Myślę, że po 2040 r. będziemy w stanie zredukować o połowę paliwo węglowe – wyjaśnia Krzysztof Szaliński.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.