fot: Tomasz Rzeczycki
Pociągi pasażerskie do Łagowa automatycznie blokują wyjazd składom z kopalni węgla, dlatego kursują tylko w wakacyjne soboty i niedziele
fot: Tomasz Rzeczycki
W minioną niedzielę 11 września po raz ostatni w tym roku pociąg pasażerski odjechał z Łagowa. To przystanek położony w zachodniej części linii kolejowej nr 375 Toporów -Międzyrzecz, utrzymywanej w przejezdności za sprawą Kopalni Węgla Brunatnego Sieniawa. Niestety, nic nie zapowiada, aby zmianie uległo prowizoryczne rozwiązanie, stosowane na tej trasie przez PKP PLK.
Ostatni pociąg z Łagowa przez Rzepin do Zielnej Góry odjechał 11 września o godzinie 17.17. Z łagowskiego przystanku wyruszyło nim zaledwie pięciu pasażerów. Jeszcze mniej przyjechało porannym kursem do Łagowa, bo zaledwie trzech podróżnych. Tak się zakończył trzeci sezon weekendowych letnich przewozów pasażerskich na odcinku linii nr 375 pomiędzy Toporowem a Łagowem.
Łagów to wieś gminna niedaleko Świebodzina, położona pomiędzy Jeziorem Łagowskim i Jeziorem Trześniowskim. Miejscowość słynie z organizowanych tu przez lata festiwalów filmowych. Jest też miejscem rekreacji, działają tam np. wypożyczalnie rowerów wodnych.
Na terenie gminy Łagów znajduje się najmniejsza w Polsce czynna kopalnia odkrywkowa węgla brunatnego. Załadunek węgla na wagony kolejowe następuje na stacji Sieniawa, położonej w osadzie Sieniawa Osiedle Górnicze. Za sprawą kopalni zachodni fragment linii kolejowej nr 375 jest eksploatowany. W wyniku wieloletnich zaniedbań na kolei na linii tej nie ma jednak stacji, dyżurnych ruchu, semaforów ani innych urządzeń sterowania ruchem. W efekcie wjazd jednego pociągu z Toporowa na tą linię powoduje jej automatyczne zamknięcie dla innych składów. Z tego powodu latem pociągi pasażerskie mogą kursować tylko w soboty i niedziele, aby nie blokować ruchu składom z węglem w dni robocze.
Ani władze wojewódzkie, ani PKP PLK nie widzą jak na razie potrzeby wyremontowania trasy, która dalej za Sieniawą jest nieprzejezdna w stronę Międzyrzecza, gdyż tory dawno tam zarosły. Teoretycznie gdyby to uczynić, pojawiłby się alternatywny kierunek wywozu węgla. Pociągi pasażerskie mogłyby docierać do Sieniawy, gdzie znajdują się dwie niewielkie ekspozycje maszyn i pojazdów górniczych, czy też do następnej stacji Staropole, od której niedaleko położona jest Pętla Boryszyńska Międzyrzeckiego Rejonu Umocnionego.
