Górnictwo. Związkowcy z trzech spółek chcą urlopu dla pracowników zakładów mechanicznej przeróbki węgla

Zakład przeróbczy jest ważnym ogniwem w strukturze zakładu górniczego

Związkowcy z Polskiej Grupy Górniczej, Południowego Koncernu Węglowego oraz Węglokoksu Kraj zwrócili się do zarządów swoich spółek w sprawie dodatkowego urlopu zdrowotnego dla pracowników zakładów przeróbki węgla. Przypomnijmy, że takie rozwiązanie właśnie zostało przyjęte w Jastrzębskiej Spółce Węglowej.

Porozumienie dotyczące dodatkowych dni urlopu dla przeróbkarzy w JSW, podpisane pomiędzy stroną związkową i zarządem spółki na początku stycznia br., zachęciło do upomnienia się o takie rozwiązanie również w innych spółkach węglowych. Przypomnijmy, że pracownikom kopalń JSW zatrudnionym stale w Zakładzie Przeróbki Mechanicznej Węgla na stanowiskach robotniczych oraz na następujących stanowiskach nierobotniczych w Wydziale Przeróbki Mechanicznej Węgla: dozorca, sztygar zmianowy, sztygar oddziałowy, nadsztygar, po 5 latach pracy w Zakładzie Przeróbki Mechanicznej Węgla przysługuje dodatkowo urlop wypoczynkowy w wymiarze 2 dni roboczych, a po 10 latach pracy – w wymiarze 5 dni roboczych.

Związkowcy z Węglokoksu Kraj – przypomnijmy, że spółka jest właścicielem kopalni Bobrek w Bytomiu – z pismem do zarządu zwrócili się we wtorek, 9 stycznia br.

„Zakładowe Organizacje Związkowe działające w Węglokoksie Kraj wnoszą o wprowadzenie od stycznia 2024 roku dodatkowego urlopu zdrowotnego dla pracowników Węglokoksu Kraj zatrudnionych w Zakładzie Przeróbki Węgla w wymiarze: 2 dni roboczych po przepracowaniu 5 lat w Zakładzie Przeróbki Mechanicznej; 5 dni roboczych po przepracowaniu 10 lat w Zakładzie Przeróbki Mechanicznej Węgla” – napisali związkowcy.

Dzień później, w środę 10 stycznia, z pismem w tej samej sprawie do zarządu Południowego Koncernu Węglowego zwrócili się przedstawiciele „Solidarności”.

„NSZZ Solidarność Tauron Wydobycie zwraca się do Zarządu Południowego Koncernu Węglowego o rozważenie możliwości wprowadzenia dodatkowego urlopu zdrowotnego dla pracowników Południowego Koncernu Węglowego wykonujących pracę w zakładach przeróbki mechanicznej węgla. Ze swej strony deklarujemy wolę spotkania w przedmiotowej sprawie w wyznaczonym przez Państwa terminie” – czytamy w piśmie.

Z analogicznymi postulatami wystąpili w poniedziałek, 15 stycznia, przedstawiciele „Solidarności” i Związku Zawodowego Górników w Polsce. Zwrócili się w tej sprawie do zarządu PGG. Wysłali dwa osobne pisma, ale postulaty są takie same.

„W nawiązaniu do wcześniejszych propozycji zapisów do Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla pracowników Polskiej Grupy S.A., Zakładowa Organizacja Koordynacyjna NSZZ Solidarność Polskiej Grupy Górniczej S.A. postuluje o rozpoczęcie negocjacji w temacie dodatkowego urlopu zdrowotnego dla pracowników zatrudnionych w Zakładach Przeróbki Mechanicznej Węgla kopalń Polskiej Grupy Górniczej S.A. w wymiarze, który został podpisany w Jastrzębskiej Spółce Węglowej S.A., tj.: 2 dni robocze po przepracowaniu 5 lat w Zakładzie Przeróbki Mechanicznej Węgla; 5 dni roboczych po przepracowaniu 10 lat w Zakładzie Przeróbki Mechanicznej Węgla” – czytamy w piśmie podpisanym przez Bogusława Hutka, przewodniczącego ZOK NSZZ „Solidarność” w PGG.

Jak uważa Sławomir Łukasiewicz, przewodniczący Związku Zawodowego „Przeróbka”, takie rozwiązanie to nie przywilej, tylko konieczność.

– Dodatkowe urlopy płatne dla pracowników Zakładów Przeróbki Mechanicznej Węgla, zwane również zdrowotnymi, powinny być obowiązującym prawem w każdym Zakładzie Górniczym. Nie są one żadnym przywilejem, ale koniecznością dania przeróbkarzom dodatkowych dni wytchnienia od wykonywania ciężkiej i odpowiedzialnej pracy w szczególnych warunkach. I to w narażeniu na wszystkie zagrożenia, jakie występują przy zatrudnieniu pod ziemią, za wyjątkiem zagrożeń naturalnych – argumentuje szef ZZ „Przeróbka”.

– Z informacji, które ostatnio się pojawiają wynika, że pracownicy Zakładów Przeróbki Mechanicznej Węgla coraz częściej chorują, a także umierają. I co gorsza, przed 60. rokiem życia, nawet w pracy. Czego przykładem jest śmierć na stanowisku pracy 52-latka w ruchu Piast KWK Piast-Ziemowit, która miała miejsce 15 czerwca 2023 roku, oraz 58-latka w ruchu Szczygłowice KWK Knurów-Szczygłowice, która miała miejsce 25 lipca 2023 roku. Obaj, mimo podjętych na miejscu wysiłków reanimacyjnych ratowników medycznych, niestety zmarli na skutek zatrzymania akcji krążenia, czyli pracowali aż do śmierci. Dlatego, oprócz dodatkowych urlopów, należy niezwłocznie pracownikom ZPMW przywrócić skrócony wiek emerytalny po przepracowaniu w szczególnych warunkach pracy 20 lat. W przypadku kobiet chodzi o wiek 50 lat życia oraz 55 lat dla mężczyzn – uważa Łukasiewicz.