Downij to jakoś bardzij po leku szło. A terozki sie człowiek ani niy łobejrzi a zaś tydzień przeszeł. Tak mie wziyno na ta rachuba, a czy ftoś jeszcze wiy jak to piyrwyj na Śzlónsku czas rachowali?
Moje starzyki godali, że coś się zdarziło: za Wilusia – czyli cesarza Wilhelma, za piyrszyj wojny, za staryj Polski – czyli w 20-leciu międzywojennym, za Niymca – czyli podczas II Wojny Światowej, za Rusa – czyli tuż po wojnie, za nowyj Polski – czyli w PRL-u. Dalij niy liczyli, bo im sie pomarło.
My terozki mómy lekciejsze liczynie, bo sie godo ino, że coś było za komuny abo jest terozki. Czas nóm się skurczył, pamiyńć nóm sie skurczyła, bele co nóm sie skurczyło – przynojmnij niekierym.
Oby nóm sie ino humor niy kurczył, bo bydóm z nos takie smutne skurczybyki – kurcze blade. Tóż niy lamyńcie po darymnicy uo roztómajte rzecy ino śmiyjcie sie – bydzie wóm lekcyj!
