Co będzie z cenami energii elektrycznej?

Uczestnicy dyskusji zastanawiali się m.in. nad perspektywą stworzenia jednolitego europejskiego rynku energii elektrycznej, który miałby zapewnić nie tylko dostępność energii, ale także zmniejszyć jej koszty

Uczestnicy panelu „Rynek energii w Polsce”, który odbył się w ub. czwartek, w drugim dniu kongresu Nowy Przemysł Expo, nie mieli wątpliwości, że za prąd będziemy musieli zapłacić więcej. Powodem są nie tylko rosnące opłaty za emisje CO2, ale również koszty rozwoju odnawialnych źródeł energii, które każdy będzie musiał ponieść płacąc rachunek za prąd. Tym bardziej uczestnicy dyskusji byli ciekawi, jakie stawki za prąd wraz z początkiem przyszłego roku podyktują odbiorcom producenci energii.

Wiceprezes zarządu Energa Obrót Jan Chlebowicz nie chciał zdradzić jednak, czego mogą się spodziewać klienci spółki.

Sytuacja jest dynamiczna
- Z początkiem następnego miesiąca planujemy rozpocząć prace nad nową taryfikacją. Bacznie obserwujemy i przyglądamy się sytuacji na rynku. Sytuacja jest dynamiczna, ale ostatnie notowania pokazują, że po fali dużych wzrostów czeka nas lekka korekta. Na pewno rynek emisji CO2 też pozostawia wiele do życzenia w zakresie przewidywalności cen. Skala podwyżek zależy od poziomu kosztów uzasadnionych określonych przez prezesa URE. Tak naprawdę to prezes URE ten sufit ustala - bronił się Chlebowicz. - Nie widzimy przesłanek do tak skokowego wzrostu cen. Oceniam, że czeka nas korekta do poziomu z połowy roku, ale to się okaże – dodał

- Rynek jest nieprawdopodobnie rozchwiany. Trudno wyrokować, gdzie ta prawdziwa cena się dzisiaj znajduje – argumentował Arkadiusz Zieleźny, prezes zarządu Polenergia Obrót.

Prezes URE odbił piłeczkę rzuconą przez wiceszefa Energi Obrót. Argumentował, że podległy mu urząd, który ma wypośrodkować interesy obydwu stron – producentów i odbiorców energii, pracuje jedynie nad propozycjami, które dostaje od spółek energetycznych.

Rosną i będą rosnąć
- Nie my ustalamy jakieś pułapy, nie my w skrytości gabinetów kreślimy jakieś scenariusze. To spółki przedstawiają nam propozycje taryf. Historycznie rzecz ujmując, na ogół te taryfy ścinaliśmy. I nie ma się czego wstydzić, bo uważam, że to jest prawidłowy kierunek. Strasznie jestem ciekaw, co będzie w tym roku. Po pierwsze, jakie będą wnioski spółek, bo ceny rosną i to nie ulega najmniejszej wątpliwości. One rosną i będą rosnąć. W Polsce brakuje dyskusji na temat kosztów transformacji energetycznej – kto ma te koszty ponosić? Czy konsumenci, tak jak to jest za naszą zachodnią granicą, gdzie po długiej dyskusji stwierdzono, że to będzie głównie finansowane przez konsumentów. W Polsce nigdy takiej dyskusji nie prowadzono, a dzisiaj stajemy przed bardzo poważnym problemem. Z jednej strony to są głosy wyborców, bo mamy maraton wyborczy, a z drugiej to są głosy podmiotów gospodarczych i milionów ludzi pracujących w tych podmiotach gospodarczych. Głosy ludzi, którzy boją się o swoją pracę. Dzisiaj nie gospodarstwa domowe są dużym problemem, bo z tym sobie poradzimy. Firmy energetyczne gdzieś pojawiającą się dziurę muszą wypełnić i najczęściej wypełniają ją w grupie C, czyli małych i średnich przedsiębiorstw działających na niskim napięciu. Tam rachunek jest dwa razy wyższy niż w gospodarstwach domowych. To jest to, co mnie szczególnie w tym momencie martwi. Jeżeli wola właściciela będzie taka, żeby nie przekładać prezesowi URE wniosku na podwyżek ceny energii dla gospodarstw domowych, czyli grupy G, to jest jednoznaczne z tym, że gdzieś ta podwyżka musi nastąpić. Im mniejszy ruch cenowy będzie w grupie G, tym większy będzie w pozostałych grupach. Jeżeli mówimy o rozwoju przedsiębiorczości, kreowaniu miejsc pracy w małych i średnich przedsiębiorstwach, to tego typu działania są w zupełnie odwrotnym kierunku. Ten problem mnie martwi, bo zetknę się z nim za miesiąc – powiedział szef URE.

Stefan Dzienniak, prezes zarządu Hutniczej Izby Przemysłowo-Handlowej alarmował, że wysokie ceny energii sprawiają, że polska branża hutnicza staje się coraz mniej konkurencyjna.

Regulacje i ulgi
- Dlaczego inne przemysły nie muszą tworzyć sobie regulacji po to, żeby się rozwijać i rozbudowywać potencjał? Dlaczego to tylko energetyka załatwia sobie, kiedy jest potrzeba, nowe regulacje? Przecież w gospodarce wolnorynkowej tak się pracuje, żeby na inwestycje i rozwój zarobić samemu. Tak to zrobiło hutnictwo, tak robią inne gałęzie – pytał Dzienniak.

Zaznaczył, że istnieją regulacje unijne, które pozwalają chronić przemysł energochłonny przed rosnącymi cenami prądu i częściowo rekompensować wzrastające koszty wynikające z drożejących opłat za emisję CO2, ale Polska jest jednym z niewielu krajów Unii Europejskiej, który takich ulg nie wprowadził.

- Prezes URE, mówiąc o przełożeniu wzrostu cen emisji na CO2 na ceny prądu, nie wspomniał jednak o tym, że o ich wzroście było wiadomo od 2005 r., kiedy startował pierwszy okres rozliczeniowy Kioto. Do tego trzeba było się przygotować, ale energetyka nie wykorzystała tego czasu dobrze i dziś przerzuca te koszty na społeczeństwo – powiedział prezes HIPH.

- Dzisiaj hutnictwo znalazło się w dramatycznej sytuacji. Balansujemy na krawędzi upadłości i interesem energetyków jest, żeby zająć się sytuacją hutnictwa, bo jak wam upadnie taki klient, to niepotrzebne są wam nowe bloki. Nie budujcie ich, bo nie będą już potrzebne, kiedy wyprowadzicie przemysł energochłonny z Polski – przestrzegał Dzienniak.

Zapowiedział też, że branża hutnicza podejmie starania mające na celu import tańszego prądu z zagranicy.