Ciekawa górnicza wystawa w Kowarach. Niestety, można ją zwidzać tylko przez cztery godziny

fot: Tomasz Rzeczycki

Budynek przy ul. Górniczej 1 jest jednym z kilku miejsc na terenie Kowar, upamiętniających górnicze tradycje Kowar

fot: Tomasz Rzeczycki

Mimo sezonu letniego, wystawa prezentująca górnicze tradycje w Kowarach udostępniana jest zwiedzającym zaledwie przez cztery godziny w ciągu dnia. Kto o tym nie wie i przyjdzie później, zastanie zamknięte drzwi.

Dom Tradycji Miasta Kowary znajduje się w samym centrum miejscowości, przy ul. Górniczej 1. Od 1993 r. swą siedzibę ma tam Stowarzyszenie Miłośników Kowar. Organizacja ta od samego początku istnienia gromadziła eksponaty związane z kowarskim górnictwem rud żelaza i uranu. Postanowiono je wyeksponować na pierwszym piętrze budynku swej siedziby. Na ten cel zaadaptowano tam trzy pomieszczenia. Górnicza wystawa otwarta została w barbórkę 4 grudnia 2009 r. Prezentuje ona m. in. fotografie górników, rdzenie wiertnicze, mundury czy narzędzia. Interesujące mogą być też zdjęcia Wietnamczyków, którzy byli szkoleni z zakresu przeróbki pierwiastków ziem rzadkich w czasach funkcjonowania Zakładu Doświadczalnego Hydro-Mech.

Turyści odwiedzający Kowary mają jednak ograniczone możliwości zapoznania się ze spuścizną górniczą, zgromadzoną przez miłośników miasta. Gospodarze obiektu zadecydowali bowiem, by w lipcu i w sierpniu wystawę udostępniać codziennie jedynie w godzinach od 11 do 15. Inne miejscowe atrakcje czynne są znacznie dłużej, np. Park Miniatur do godziny 18, a Sztolnie Kowary ostatnie wejście do podziemi mają o godzinie 17.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.

Jak to było z tym węglem koksowym i dlaczego zamknięto kopalnię Bielszowice? Jacek Korski odpowiada na teorie spiskowe

Bez echa przeszła rezygnacja prezesa JSW S.A. przysłonięta Świętem Zmarłych i wydarzeniami wokół Trybunału Konstytucyjnego. To ostatnie zamieszanie jeszcze potrwa, ale nie będę się na nim skupiał – nawet prawnicy mają tu różne zdania, a ja jestem tylko inżynierem i menedżerem górniczym.