Anglojęzyczne media donoszą z Pekinu, że podjęto tam decyzję o budowie podmorskiego tunelu łączącego Półwysep Liaotuńśki z Półwyspem Szantuńskim pod Cisiną Bohai.
Oba te półwyspy mają strategiczne znaczenie. Od strony lądu zamykają one Morze Bohai i dostęp od tej strony do stolicy państwa, która położona jest około 100 km na północny zachód od tego akwenu. Najbardziej wysunięty w morze jest Półwysep Liaotuński, na końcu którego znajduje się miejscowość Lusun dawniej zwana Port Artur. Najpierw w XIX wieku był on w posiadaniu Rosji, co zapewniało jej praktycznie nieograniczone wpływy w Chinach. Po jej klęsce w 1905 roku twierdza ta przeszła w ręce Japonii. Od czasu zakończenia drugiej wojny światowej oba półwyspy powróciły do Chin.
Najkrótsza odległość pomiędzy półwyspami, które rozdziela Cieśnina Bohai, wynosi ok. 80 km (Lusun - Penglai). Po przeciwnych stronach cieśniny leżą portowe miasta Dailen i Yautai. Tunel ma by wykonany nie po najkrótszej linii, ale ma łączyć te dwa miasta znajdujące się w odległości ok. 123 km. Na razie nie podano jeszcze szczegółów tego projektu. Rozważana jest koncepcja jego jednoczesnego podmorskiego drążenia z dwóch jego końców przez skrawające tarcze wiertnicze. Drugi wariant przewiduje położenie na dnie morza krótkich odcinków stalowo - betonowych rur o dużej średnicy szczelnie połączonych elastycznymi tworzywami. Po ich położeniu i ustabilizowaniu zostanie wypompowana z nich woda i tunel może być przygotowywany do eksploatacji. Technologia ta miałyby gwarantować jego bezpieczeństwo podczas częstych w tym rejonie trzęsień ziemi. Od strony komunikacyjnej skróciłby on okrężną obecnie drogę wokół morza o około 1500 km i czas na jej przybycie z ok. 8 godzin do blisko jednej godziny.
Według obliczeń ekonomistów poniesione nakłady winne się zwrócić po 12 latach. Przewiduje się, że koszt jego wykonania wyniesie ok. 40 miliardów dolarów. Zachodnie media piszą, że ma być to najdłuższy, najdroższy i najbardziej niebezpieczny tunel świata.
