Chiński boom na OZE. Trzy czwarte światowych mocy słonecznych i wiatrowych buduje jeden kraj

1752571783 offshore wind

fot: pixabay

Chińskie wybrzeże to rejon o ogromnym zapotrzebowaniu na energię – to właśnie tu znajdują się megamiasta i centra przemysłowe

fot: pixabay

Chiny wyznaczają tempo światowej transformacji energetycznej. Kraj ten odpowiada już za 75 proc. globalnych inwestycji w nowe moce fotowoltaiczne i wiatrowe – wynika z raportu Global Energy Monitor. Dynamiczny rozwój morskiej energetyki wiatrowej może stanowić wzór dla polskich projektów offshore na Bałtyku.

Ponad 500 GW nowych mocy. Chiny z rekordową rozbudową energetyki odnawialnej

Z danych Global Solar and Wind Power Trackers wynika, że w 2024 r. w Chinach powstaje 510 GW nowych mocy w elektrowniach wiatrowych i fotowoltaicznych – aż o 57 proc. więcej niż rok wcześniej. To przy okazji, aż trzy czwarte wszystkich tego typu inwestycji na świecie. Łącznie Państwo Środka dysponuje dziś ponad 1,3 TW mocy z OZE, co pozwala na wyprodukowanie większej ilości energii elektrycznej niż roczne zużycie całej Japonii (w 2023 roku przyp. red). Liderem są nie tylko na lądzie – Chiny konsekwentnie rozwijają energetykę wiatrową na morzu, która odpowiada już za 9 proc. całkowitych mocy wiatrowych w kraju.

Wiatr od morza kluczowy dla wielkich miast i przemysłu

Chińskie wybrzeże to rejon o ogromnym zapotrzebowaniu na energię – to właśnie tu znajdują się megamiasta i centra przemysłowe, które zużywają około połowy energii kraju. Dla porównania: regiony nadmorskie generują jedynie 25–33 proc. energii z OZE. W 2024 r. Chiny oddały do użytku 4,4 GW mocy z farm wiatrowych na morzu, co stanowiło ponad połowę całego światowego przyrostu w tym segmencie. Według danych z lutego 2025 r. w kraju rozwijanych było 67 GW nowych projektów offshore, z czego aż 28 GW znajdowało się w fazie budowy. Poza Chinami – tylko 2 proc. tej wartości.

Dekarbonizacja przemysłu. Offshore "na usługach stali i chemii"

Regiony takie jak Guangdong, delta Jangcy czy delta Rzeki Perłowej stają się poligonem transformacji energetycznej. Rozbudowa offshore pozwala tam zastępować źródła węglowe w sektorach takich jak hutnictwo i petrochemia, gdzie stabilność dostaw energii jest kluczowa. Przykładowo: tylko jedna farma wiatrowa o mocy 11,4 GW w prowincji Guangdong pozwoli uniknąć emisji 23 mln ton CO₂ rocznie – to tak, jakby nie spalać 8,7 mln ton węgla.

Węgiel wciąż obecny. Ale trend zmian jest silniejszy

Mimo dynamicznego rozwoju OZE, wydobycie węgla i gazu w Chinach nadal rośnie. Jednak – jak podkreśla Mengqi Zhang z Global Energy Monitor – kierunek transformacji jest jasny:

– Chiny od dawna przodują w budowie elektrowni słonecznych i wiatrowych. Teraz imponujące są ich możliwości ograniczenia emisji z paliw kopalnych w kluczowych regionach przemysłowych – wskazuje ekspertka.

Polski offshore stawia pierwsze kroki. Historyczna turbina na Bałtyku

W Polsce sektor morskiej energetyki wiatrowej dopiero się rozwija. W ostatnich dniach Grupa Orlen i Northland Power zainstalowały pierwszą polską turbinę wiatrową na Bałtyku – o mocy 15 MW. To początek realizacji projektu Baltic Power, który docelowo obejmie 76 turbin i będzie w stanie pokryć ok. 3 proc. krajowego zapotrzebowania na energię. Minuta pracy tej turbiny może wygenerować energię potrzebną do przejechania 100 km przez autobus elektryczny.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.