Chaos nad Polską i węglowe zawirowania

Jacek Korski

Żyję na tym świecie blisko 70 lat i już niewiele powinno mnie dziwić, a jednak… Najpierw nad Polską pojawiły się drony, i to całe stado. Część spadła sama, któreś zostały zestrzelone. Przez chwilę można było pomyśleć, że nasze władze mówiły jednym spójnym głosem, ale tak było tylko przez chwilę.

Najpierw zaczął się spór o to, ile tych dronów tak naprawdę było. Dawno temu zajmowałem się naukowo zarządzaniem kryzysowym. Pamiętam kilka rozmów z genialną, moim zdaniem, specjalistką w kryzysowym public relations. Wspierała ta pani w trudnych momentach firmy z szeroko rozumianego sektora naftowego (wydobycie, transport i przerób). Jedno z jej zaleceń to podawać czy mówić tylko prawdę i najpóźniej w godzinę po jakimś zdarzeniu wydać komunikat (prawdziwy). Tego mi zabrakło…

Kiedyś, dawno temu, szkoliłem się jako przeciwlotnik i w całej narracji w ocenie tego zdarzenia zabrakło mi takiego bardziej dalekowzrocznego myślenia. Przecież z jednej strony tuż za naszą wschodnią granicą toczy się wojna na pełną skalę, także w powietrzu, i ryzyko, że coś wleci nad Polskę, istnieje i raczej rośnie. Tragedia w Przewodowie pokazała to dobitnie, następne wydarzenie też. A u nas tradycyjnie jest to okazja do medialnej naparzanki różnych grup czy ośrodków politycznych i wyznaczanie winnych. Potrzeba było kilku dni, aby pojawiły się komunikaty, co zrobić w przypadku znalezienia szczątków drona i jak zachować się w przypadku ogłoszenia alarmu lotniczego. Jedno i drugie powinno być w powszechnym obiegu, jeżeli nie od lutego 2022, to już z pewnością od momentu powszechnego użycia dronów przeciwko obiektom cywilnym.

Podła prowokacja Kremla: Jak drony testowały nasz system i psychikę społeczną

Dziś pojawiają się głosy, że wszystkie te drony, które dotarły nad nasze terytorium, powinny być zestrzelone. W obronie przeciwlotniczej istnieje pojęcie gęstości odpieranego nalotu, czyli ilości celów – środków napadu powietrznego, które jednocześnie jesteśmy w stanie zwalczać. I nikt nie jest w stanie zapewnić nam, że liczba ta nie jest nieskończona. Wystarczy spojrzeć na Ukrainę, że mimo gęstej obrony, zawsze jakiś dron spośród setek potrafi się przedrzeć, a niesie głowicę bojową. Dlatego nie da się chronić całego terytorium kraju jednakowo – są miejsca, których trafienie nie przyniesie większej szkody. Skupiać się należy na najbardziej newralgicznych obiektach czy skupiskach ludzi.

Padliśmy ofiarą podłej prowokacji, której celem było postraszenie naszego społeczeństwa i sprawdzenie, jak poradzimy sobie w zaistniałej sytuacji. Zwróćmy uwagę, że szkody materialne po tym nalocie są niewielkie, ale do dziś trwają kłótnie. Ostatnio o to, dlaczego nie poinformowano wszystkich od razu o tym, że zniszczony czy uszkodzony dom trafiony został rakietą wystrzeloną z polskiego myśliwca. Dobrze, że z polskiego, bo nie chcę myśleć, co by było, gdyby strzelał któryś z sojuszników. A tak naprawdę to należy powiedzieć, że w przypadku takiego nalotu sytuacje przypadkowych trafień mogą się, niestety, zdarzać. A dopóki taki cel nie zostanie zniszczony lub sam nie spadnie w miejscu, gdzie nie narobi szkody, to nigdy nie można mieć pewności, czy i w co jest uzbrojony. Już ponad 50 lat temu frustrację, nie tylko, radzieckich dowódców budziły pociski typu Cruise, bo nie miały ludzkiej załogi i mogły nadlecieć gęstą chmarą. I jak ocenić, który jest najgroźniejszy? A drony są tańsze i łatwiejsze w masowej produkcji…

Zawirowania w węglowym sektorze: Czy ratować wszystko, czy tylko to, co strategiczne?

Rada Ministrów przyjęła projekt nowelizacji ustawy górniczej. Nie miałem okazji się zapoznać z tym dokumentem, ale już można usłyszeć komentarze, że to bubel, bo, na przykład, nie obejmuje Jastrzębskiej Spółki Węglowej. Firma ma rzeczywiście problemy, ale przez wiele lat zabiegała o to, by nie kojarzyć jej z węglem energetycznym, tylko jako producenta strategicznych surowców chemicznych. Ostatnie informacje medialne wskazują na dalszy spadek wydobycia i wysoką stratę całego sektora. Nie jest to dobry prognostyk na kolejne lata… Zastanawiam się, czy należy bronić wszystkiego, czy skupić się na tym, co najważniejsze z punku widzenia naszego społecznego interesu, w tym bezpieczeństwa energetycznego. O optymizm trudno…