fot: ARC
Niska emisja (w przeciwieństwie do dużej emisji charakterystycznej dla sektora energetycznego) to szkodliwe gazy pochodzące z transportu oraz lokalnych kotłowni węglowych i domowych pieców grzewczych
fot: ARC
Najważniejszym wydarzeniem maja, było osiągnięcie kompromisu ws. zasad i sposobu wprowadzenia mechanizmu rezerwy stabilizacyjnej europejskiego systemu handlu uprawnieniami - podkreśla Wojciech Hofman makler DM Consus SA.
W pierwszej połowie maja, po kilkumiesięcznych dyskusjach, unijni dyplomaci podczas obrad Komitetu Stałych Reprezentantów (tzw. COREPER), zebrali kwalifikowaną większość, która umożliwi utworzenie rezerwy (MSR) już w 2019 r. w kwietniu państwa sprzeciwiające się wcześniejszemu wdrożeniu reformy stanowiły grupę wystarczającą do zablokowania propozycji MSR. Krajem, który zmieniając zdanie i opowiadając się za wcześniejszym utworzeniem rezerwy, rozbił opozycyjną grupę były Czechy. Oprócz terminu uruchomienia rezerwy, propozycja zakłada przesunięcie uprawnień, które obecnie podlegają backloadingowi (900 mln EUA), do rezerwy (w latach 2019-2020). Niewykorzystane do 2020 r. uprawnienia przeznaczone dla nowych instalacji (NER), także zostaną przesunięte do rezerwy stabilizacyjnej.
Wojciech Hofman przypomina, że dzięki uzyskaniu większości kwalifikowanej ws. MSR, w pierwszej części miesiąca uprawnienia
- EUA zyskały na wartości. Średnia maksymalna wartość miesiąca - 7,63 euro - została zanotowana 13 maja. W kolejnych dniach europejskie jednostki zaczęły tracić na wartości. Minimalny poziom miesiąca - 7,18 euro - zanotowano 27 maja. Dopiero, po 28 maja, po przyjęciu przez komisję ds. ochrony środowiska (ENVI) propozycji wcześniejszego wdrożenia MSR, uprawnienia zaczęły zyskiwać na wartości. EUA po ostatniej sesji miesiąca były warte 7,32 euro, co stanowi poziom o 0,95 proc. niższy niż średnia cena zamknięcia poprzedniego miesiąca. Wartość jednostek EUA w maju zawierała się w przedziale 7,18-7,63 euro, współczynnik zmienności wyniósł 2,07 proc. - podaje analityk DM Consus.
W maju opublikowano pełne dane zweryfikowanych emisji za 2014 r.
Wielkość emisji wszystkich instalacji podlegających pod system EU ETS wyniosła 1,812 mld ton. W 2014 r., w ramach dyrektywy łączącej, wykorzystano 388,44 mln uprawnień pochodzących z mechanizmów ustalonych protokołem z Kioto. Tym samym, limit jednostek CER i ERU, które mogły być wykorzystane w ramach dyrektywy od początku funkcjonowania systemu EU ETS, został niemalże wykorzystany. Miało to przełożenie na wielkość obrotu uprawnień CER, który na giełdach EEX, ICE ECX oraz NASDAQ wyniósł jedynie 161 tysięcy. Miesięczna cena zamknięcia CER wyniosła 0,43 euro. Wartość tych jednostek w ciągu miesiąca zawierała się w przedziale 0,42-0,49 euro. Różnica cen między EUA a CER (spread) na koniec miesiąca wyniosła 6,89 euro.
Wielkość obrotu na rynku kasowym w maju wyniosła 65,8 mln jednostek. Podstawę handlu stanowiły aukcje uprawnień EUA, podczas których sprzedano łącznie 48,15 mln uprawnień. W ciągu miesiąca zorganizowano także jedną aukcję uprawnień przeznaczonych dla operatorów statków lotniczych, na których sprzedano 0,935 mln EUAA.
Według zapowiedzi przedstawicieli Komisji Europejskiej, jeszcze przed wakacjami przedstawione zostaną propozycje dalszej reformy systemu handlu uprawnieniami. Komisja Europejska rozpoczęła prace nad stosownym raportem. Najważniejszym aspektem wokół którego skupi się raport będzie problem "carbon leakage", tj. zjawiska przenoszenia produkcji przemysłowej poza Unię Europejską, która podyktowana jest zwiększonymi kosztami operacyjnymi europejskich przedsiębiorstw. Publikacja raportu może mieć wpływ na cenę uprawnień EUA.
- Kolejnym czynnikiem, który może mieć wpływ na kształtowanie się cen uprawnień pod koniec czerwca, będzie zbliżające się głosowanie plenarne Parlamentu Europejskiego ws. przyjęcia MSR, które zaplanowano na 6 lipca. Przyjęcie MSR przez Parlament, w obliczu uzyskania większości kwalifikowanej wśród państw członkowskich, będzie oznaczało zgodę polityczną w kontekście przyjęcia MSR - uważa Wojciech Hofman.
W najbliższych tygodniach kolejni członkowie ONZ powinni złożyć swoje kontrybucje do międzynarodowego porozumienia klimatycznego, które zostanie podpisane w grudniu br. podczas COP21 w Paryżu. Do 36 krajów, które wcześniej złożyły swoje zobowiązania, dołączyła w maju Kanada, która zobowiązała się do 30-proc. redukcji emisji gazów cieplarnianych w stosunku do poziomów z 2005 r.
