fot: Witold Gałązka/ARC
Prof. Jan Szyszko był autorem ponad stu publikacji naukowych z zakresu użytkowania zasobów przyrodniczych i ekologii
fot: Witold Gałązka/ARC
W środę przed południem, 9 października, zmarł prof. Jan Szyszko. Informację o śmierci byłego ministra środowiska przekazał za pośrednictwem mediów społecznościowych prezydent Andrzej Duda. Polityk miał 75 lat.
Bardzo smutna, niespodziewana wiadomość. Dziś przed południem odszedł Pan Prof. Jan Szyszko. Naukowiec i polityk ale przede wszystkim dobry i życzliwy Człowiek, pasjonat przyrody, którego darzyłem wielką sympatią i szacunkiem. Fiat Voluntas Tua... RiP
— Andrzej Duda (@AndrzejDuda) 9 października 2019
Prof. Jan Szyszko urodził się 19 kwietnia 1944 r. Był leśnikiem, nauczycielem akademickim, profesorem nauk leśnych oraz politykiem.
W latach 1997–1999 pełnił funkcję ministra ochrony środowiska, zasobów naturalnych i leśnictwa w rządzie Jerzego Buzka. W latach 2005–2007 był ministrem środowiska w rządach Kazimierza Marcinkiewicza i Jarosława Kaczyńskiego, a w latach 2015–2018 odpowiadał za ten resort w rządach Beaty Szydło oraz Mateusza Morawieckiego. Był posłem na Sejm V, VI, VII i VIII kadencji.
Był autorem ponad stu publikacji naukowych z zakresu użytkowania zasobów przyrodniczych i ekologii. Założył i prowadził prywatną stację naukowo-badawczą dla studentów krajowych i zagranicznych, w której prowadzono badania nad podnoszeniem zdrowotności lasów i wykorzystaniem zasobów przyrodniczych dla rozwoju gospodarczego. Był jednym z założycieli i prezesem Stowarzyszenia na Rzecz Zrównoważonego Rozwoju Polski.
W działalności naukowej zajmował się dynamiką liczebności populacji regeneracją systemów leśnych. W swoich badaniach jako wskaźniki (bioindykatory) zmian zachodzących w środowisku wykorzystywał chrząszcze z rodziny biegaczowatych (Carabidae). Był dostarczycielem okazu, na podstawie którego opisano dla nauki jeden z gatunków z rodzaju Trechusa. Posiadał w swojej prywatnej kolekcji ponad 50 tys. egzemplarzy owadów, w tym ponad tysiąc gatunków z rodziny biegaczowatych. Okazy te pochodzą z wielu wypraw i podróży po Europie.
