Barbórka: zagłębiowskie górników spotkanie

fot: ARC

Bolesław Ciepiela - generalny honorowy dyrektor górniczy, długoletni prezes SITG Koło Zagłębie

fot: ARC

Tym razem nie w centrum Będzina, ale w sąsiedztwie od dawna nieczynnej kopalni Grodziec, spotkali się zagłębiowscy weterani nieistniejącego już dziś w tym regionie górnictwa węgla kamiennego. W przyszłym roku XV Zagłębiowskie Górnicze Spotkanie "Po latach pracyˮ.

Wcześniej jednak (27 listopada) weterani zebrali się na 14. Spotkaniu, jak zwykle organizowanego przez Koło Zagłębie Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Górnictwa.

Decyzją władz Stowarzyszenia odznaczono najwyższym wyróżnieniem SITG - "Laurem zasług" Bolesława Ciepielę, historyka regionalnego i emerytowanego inżyniera górnika, Weterana odznaczali Roman Macuga (prezes ZO SITG) i Leszek Skrzypiec (prezes Koła Zagłębie). Wyjaśnijmy, że inż. Ciepiela jest współzałożycielem Koła Zagłębie i jego długoletnim pierwszym prezesem.

W Zagłębiowskim Górniczym Spotkaniu uczestniczyło ok. 60 osób, w tym dwaj ostatni dyrektorzy tej kopalni Grodziec - Zenon Kołacz i Marian Flak.

Biesiada, jak poinformował portal górniczy nettg.pl inż. Bolesław Ciepiela, przebiegała w miłej atmosferze, przy muzyce i śpiewie. Nie zabrakło górniczej symbolicznej kolacji i wspólnego zdjęcia.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.