Australia i Indonezja nie dostarczą węgla do Europy

Przed zwolnieniami w kopalni Carborough Downs pracowało ponad 500 pracowników stałych i kontraktorów

Indonezja i Australia, należące do największych światowych eksporterów węgla, osiągnęły limity produkcyjne i nie zaspokoją zapotrzebowania Europy na dodatkowe dostawy węgla. Tego rodzaju oświadczenia złożyli dyrektorzy firm górniczych. Ich wypowiedzi były związane z decyzją UE, która ma zabronić importu węgla z Rosji.

- Górnicy nie mogą po prostu tak szybko zwiększyć produkcji, jest to trudne, a zdolności produkcyjne są już bardzo ograniczone – powiedział w środę agencji Reuters prezes ICMA Pandu Sjahrir. W tym roku rząd Indonezji zaplanował wydobycie 663 milionów ton, a górnicy już teraz zmagają się z nieoczekiwanymi ograniczeniami eksportowymi w styczniu, a przedłużająca się deszczowa pogoda negatywnie wpłynęła na wydobycie.

Ministerstwo energetyki oszacowało, że eksport indonezyjskiego węgla w okresie styczeń-marzec wyniósł 37,64 mln ton, w porównaniu z 53,77 mln ton w analogicznym okresie ubiegłego roku. Ponadto rynki europejskie wymagają głównie węgla średniej i wysokiej jakości, podczas gdy większość indonezyjskich górników produkuje węgiel niższej jakości, powiedziała Hendra Sinadia, dyrektor wykonawczy ICMA. Dodała, że koszty transportu indonezyjskiego węgla do Europy również nie są konkurencyjne w stosunku do innych dostawców.

Chociaż australijscy górnicy czerpią korzyści z rosnących cen węgla metalurgicznego wykorzystywanego w hutach oraz węgla energetycznego przeznaczonego do produkcji energii, nie są oni w stanie szybko zwiększyć wydobycia, a większość ich wolumenu jest związana kontraktami z obecnymi klientami.

Australijska produkcja została dotknięta powodziami w Nowej Południowej Walii i Queensland, wybuchami epidemii Covid-19 i niedoborami siły roboczej, utrzymując produkcję poniżej pełnej zdolności produkcyjnej. Australijscy górnicy nie będą również w stanie zwiększyć produkcji w najbliższym czasie, ponieważ napotykają trudne przeszkody regulacyjne dla nowych kopalń, sprzeciw społeczności i rolników wobec budowy nowych kopalń, a także ograniczenia kapitałowe.

Nie ma zatem szans na jakiekolwiek dostawy węgla z Australii i z Indonezji. Trzeba zauważyć, że pod tym względem Europa Zachodnia odniosła nieoczekiwany sukces dekarbonizacyjny. Oto węgiel zniknął z rynku, nawet wbrew woli jego dotychczasowych krytyków. Jedynym mankamentem jest to, że sukces ten nastąpił przedwcześnie, czego zielona Europa nie spodziewała się i nie przygotowała się na taką okoliczność.