Ani słowa o piecu węglowym w trasie podziemnej

fot: Tomasz Rzeczycki

Podziemna trasa turystyczna w Przemyślu

fot: Tomasz Rzeczycki

Ciekawostki z najnowszej historii podziemnej trasy turystycznej w Przemyślu mają się pojawić na planowanej stronie internetowej obiektu. Na trasie brak jest informacji np. o tym, że w części pomieszczeń piwnicznych znajdował się skład węgla, czy też o tym, że dawny kolektor ściekowy będący częścią trasy badali fachowcy z Akademii Górniczo-Hutniczej.

Zamysł utworzenia podziemnej trasy turystycznej w Przemyślu powstał w 2001 r. Pomysłodawcą był Jerzy Krużel, wówczas pracownik Miejskiego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej w Przemyślu. Prace ruszyły jesienią 2010 r., obejmując m. in. płytkie piwnice pod gmachem Rynek 1, w którym mieści się Urząd Miejski. W jednym z pomieszczeń włączonych do trasy znajdował się wcześniej składzik węgla. Obok funkcjonował piec węglowy, a potem piec gazowy. Jesienią 2012 r. zaczęto prace w celu włączenia do trasy dawnego kolektora ściekowego. Trasa w takim kształcie otwarta została 1 kwietni 2015 r. i funkcjonowała do 31 marca 2020 r. Potem rozpoczęła się rozbudowa, skutkująca włączeniem do trasy kolejnego odcinka kolektora oraz kilku pomieszczeń w budynku, który zajmuje Muzeum Narodowe Ziemi Przemyskiej.

O tym wszystkim jednak nie dowiadują się turyści zwiedzający podziemia. Nie ma też wzmianki informującej, że naukowcy Janusz Chmura i Tadeusz Mikoś z Wydziału Górnictwa i Geoinżynierii Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie przebadali kolektor sanitarny, zanim został włączony do trasy. Multimedialna trasa podziemna przekazuje bowiem głównie informacje na temat czasów świetności Przemyśla w okresie I Rzeczpospolitej.

- Odnośnie informacji o początkach trasy podziemnej i pierwszych wykonawcach, faktycznie w obiekcie nie ma wzmianki na ten temat, dobra sugestia, żeby t wyeksponować. W niedalekiej przyszłości planujemy uruchomienie strony internetowej i tam umieścimy informację o pierwszych wykonawcach i obecnych - deklaruje Anna Gremska z Wydziału Promocji i Kultury Urzędu Miejskiego w Przemyślu.

Przemyska trasa podziemna po przebudowie i wydłużeniu udostępniona została 30 marca 2023 r. Od tego dnia do końca 2023 r. odwiedziło ją łącznie 20 589 osób. Zdecydowana większość bo 20 132 to turyści polscy, głównie z województwa podkarpackiego, mazowieckiego i lubelskiego a także z Dolnego i Górnego Śląska. Gości z zagranicy było w minionym roku 457, głównie z Ukrainy, Holandii, Niemiec czy Wielkiej Brytanii. Ja wynika z informacji przedstawionych przez UM Przemyśl, dochody generowane przez trasę podziemną w 2023 r. nie pokryły niestety kosztów funkcjonowania obiektu. Na szczęście od strony technicznej trasa nie przysparza większych problemów. 

 

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Cieńków – magiczne miejsce w Wiśle

Cieńków w Wiśle to jedno z tych miejsc w Beskidzie Śląskim, które łączą łatwą dostępność z prawdziwie górskim klimatem. Rozciągnięty na kilka kilometrów malowniczy grzbiet przyciąga zarówno rodziny szukające spokojnych spacerów, jak i turystów planujących ambitniejsze wędrówki. Dzięki kolejce linowej, widokowym trasom i bliskości skoczni im. Adama Małysza, Cieńków jest atrakcyjnym miejscem przez cały rok.

Początki przemysłu w Chorzowie. Zdjęcia z albumu hrabiego Donnersmarcka

Nie byłoby dzisiejszego Chorzowa gdyby nie Königshütte, czyli Królewska Huta. Uruchomiono ją ponad dwa wieki temu, a po kilkudziesięciu latach wykupił ją hrabia Hugo Henckel von Donnersmarck i najprawdopodobniej z tej okazji powstał album ze zdjęciami zakładu, dokumentujący rodzący się przemysł. Zdjęcia można zobaczyć w naszej galerii.

Mistrz sztuk walk z ruchu Chwałowice zadebiutuje w nowej dyscyplinie

- Trzeba być wytrzymałym na ból, zacisnąć zęby i przeć do przodu za wszelką cenę – podkreśla Marcin Maleszewski, górnik w ruchu Chwałowice.

Śląska godka na liście UNESCO? Kohut: Nie ma rzeczy niemożliwych

Europoseł Łukasz Kohut w sprawie języka śląskiego nie dał rady drzwiami, więc wchodzi oknem i ogłasza podjęcie starań, których celem jest objęcie ślōnskij godki międzynarodową ochroną w ramach UNESCO. Przedstawia plan działań zmierzających do wpisania języka śląskiego na Krajową Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego, a następnie na Listę Reprezentatywną Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego Ludzkości.