\"Krupiński\": Fedrują już od ćwierć wieku

W kopalniach JSW trwa referendum. Aby było ważne, musi wziąć udział połowa zatrudnionych

Pierwsza ściana w kopalni \"Krupiński\" ruszyła w listopadzie 1983 r., miesiąc przed oddaniem kopalni do eksploatacji.

W tym roku Barbórka w kopalni „Krupiński” była świętowana szczególnie uroczyście, bo była połączona z jubileuszem 25-lecia jej uruchomienia. Gościem na okolicznościowej akademii był wicepremier Waldemar Pawlak. Barbórkowe uroczystości były okazją do wspomnień z czasu budowy kopalni i początków eksploatacji złóż węgla.

Decyzja o budowie kopalni „Krupiński” zapadła na posiedzeniu Rady Ministrów 29 maja 1974 r. Rząd opierał się na opinii Komisji Planowania, która ustaliła lokalizację inwestycji na terenie gminy Suszec. Czas budowy kopalni ustalono na lata 1976–1985. Opracowane w latach 1975–1982 projekty techniczno-ekonomiczne zakładały, że koszt inwestycji wyniesie 7 mld zł. Wydobycie docelowe „Krupińskiego” określono na 12 tys. ton na dobę. W kopalni miało pracować ok. 5,7 tys. osób. Pierwszy obszar górniczy „Suszec” obejmował powierzchnię 16,6 km kw. W późniejszych latach, już po oddaniu kopalni do eksploatacji, został on powiększony do 28,4 km kw.

Pionierskie czasy
Realizując uchwałę Rady Ministrów ówczesne Ministerstwo Górnictwa i Energetyki zatwierdziło w 1975 r. „projekt koncepcyjny budowy kopalni Suszec”. Powołano zespoły do jego realizacji: dział inwestycji, którym kierował Bonifacy Werner i dział mierniczo-geologiczny, któremu szefował Romuald Skupień. Były to pionierskie czasy: dział inwestycji i mierniczo-geologiczny miały siedzibę w... mieszkaniu prywatnym w Suszcu. Dopiero w 1976 r. przeniesiono biura do „tymczasowego” budynku administracyjnego.

Najpierw szyby
Do maja 1979 r. nazwa kopalni brzmiała: „Świerklany-Suszec-Kaczyce” w
budowie. Dyrekcja mieściła się na terenie budowanej kopalni „Świerklany”. Dyrektorem był Włodzimierz Ostaszewski, a naczelnym inżynierem Józef Koszela. 3 grudnia 1979 r. oddano do ruchu kopalnię „ZMP”, (wcześniej – „Świerklany” w budowie). 1 stycznia 1980 r. zmieniono więc nazwę na „Suszec-Kaczyce-Pawłowice” w budowie i przeniesiono dyrekcję do Suszca.

Głębienie szybu I kopalni rozpoczęto w kwietniu 1976 r., ukończono 30 listopada 1980 r., osiągając głębokość 907,5 m. Drążenie szybu II rozpoczęto w lipcu 1976 r. 22 lutego 1980 r. zakończono jego zbrojenie. W 1976 r. rozpoczęły się także prace przy budowie szybów III i IV. Ten pierwszy został oddany do ruchu dopiero w 1989 r., a drugi w lipcu 1978 r. W 1979 r. przystąpiono do budowy zakładu przeróbki mechanicznej. Rozruch technologiczny rozpoczęto w nim w listopadzie 1983 r.
Inne ważne wydarzenia w okresie budowy „Krupińskiego” to m.in.: zbicie w listopadzie 1981 r. pierwszej pochylni „B-1”, w pokładzie 340 i połączenie wentylacyjne poziomów 420 i 620. Zbicie 16 sierpnia 1982 r. przekopu wentylacyjnego „B” na poziomie 420, drążonego z dwóch stron – od szybu IV i od szybu II. Pozwoliło to na uruchomienie w kopalni wentylacji obiegowej.

Węgiel z pierwszej ściany
W listopadzie 1983 r. uruchomiono w budowanej kopalni pierwszą ścianę B-1a, w pokładzie 320, o długości 180 m i wysokości 1,1 m. Była wyposażona w obudowę indywidualną oraz strug SWS-4M. 3 grudnia 1983 r. nastąpiło przekazanie nowej kopalni do ruchu. Nadano jej imię „Krupiński”. Uczczono w ten sposób prof. Bolesława Kurpińskiego, naukowca krakowskiej Akademii Górniczo-Hutniczej.
Pierwszym dyrektorem „Krupińskiego” został Jan Bednorz. Naczelnym inżynierem był Józef Gembalczyk, z-cą dyr. ds. ekonomicznych Łucjan Kurcok, a z-cą dyr. ds. pracowniczych Jarosław Sienkiewicz. W styczniu 1984 r. w kopalni uruchomiono drugą ścianę B-2, w pokładzie 340, o długości 195 m. Była wyposażona w obudowę zmechanizowana Glinik 06/15 i strug SWS-4M. 17 listopada 1984 r. Zakładowe Koło SITG zorganizowało po raz pierwszy w kopalni „Krupiński” tradycyjne spotkanie gwarków.

Krótka samodzielność
31 sierpnia 1984 r. minister górnictwa i energetyki powołał Rybnicko-Jastrzębskie Gwarectwo Węglowe. W jego struktury włączono kopalnię „Krupiński”. W wyniku kolejnej reorganizacji górnictwa węgla kamiennego w 1989 r. powstało Przedsiębiorstwo Eksploatacji Węgla Rejon Południe (PEW). PEW-y zostały rozwiązane w 1990 r. W wyniku tego „Krupiński”, tak jak wszystkie kopalnie, stał się samodzielnym przedsiębiorstwem. 15 listopada Rada Pracownicza powierzyła funkcję dyrektora kopalni „Krupiński” Józefowi Gembalczykowi.

W 1991 r., aby wykorzystać metan ujmowany w procesie odmetanowania, rozpoczęto w kopalni budowę instalacji do opalania tym gazem suszarni w Zakładzie Przeróbki Mechanicznej.

Drążenie szybu II rozpoczęto w lipcu 1976 roku, a zbrojenie zakończono 22 lutego 1980
fot. ARC







W 1993 r. kopalnie węgla kamiennego włączono w struktury sześciu utworzonych spółek węglowych. Kopalnia „Krupiński” znalazła się w Jastrzębskiej Spółce Węglowej SA. Kolejna zmiana na stanowisku dyrektora w „Krupińskim” nastąpiła w 1995 r. Objął je Ryszard Pojda, wcześniej dyrektor „Moszczenicy”. Po dwóch latach na stanowisku dyrektora zastąpił go Mieczysław Mikołajczyk (dyrektor kopalni „Morcinek”). Kierował kopalnią przez 10 lat. Od stycznia 2007 r. dyrektorem „Krupińskiego” jest Krzysztof Ogiegło.

Ważnym wydarzeniem w życiu kopalni było uruchomienie 3 grudnia 1997 r. pierwszego silnika TBG 630 zasilanego metanem, o mocy 2,7 MW. Drugi silnik TCG-2032, o
mocy 3,9 MW uruchomiono w czerwcu 2005 r. Wykorzystywane są do produkcji prądu i ciepła.
W tym roku w „Krupińskim” oddano do użytku klimatyzację grupową, zainstalowaną na poziomie 820, w rejonie szybu II. Tegoroczny jubileusz 25-lecia istnienia kopalni świętowało prawie 2,6 tys. obecnie zatrudnionych w niej pracowników. W tym roku „Krupiński” wydobędzie prawie 1,8 mln węgla. W 60 procentach jest to węgiel energetyczny, a w 40. proc. węgiel koksowy typu 34.1.