fot: ARC
Węgiel różnymi drogami dociera do odbiorców
fot: ARC
Spadek cen na światowych rynkach węgla kamiennego wielu polskich analityków napawa pesymizmem. Rosną jego zapasy. Jeszcze w 2011 roku ceny węgla energetycznego wahały się w granicach ok. 120 dolarów za tonę. Teraz nastąpił ich gwałtowny spadek (ok. 30 procent) do 87 dolarów za tonę.
Uważa się, że nadmiar znajdującego się węgla na rynku psuje jego ceny. Jest to skutek panującej recesji w gospodarce europejskiej. Podobnie sytuacja przedstawia się na chłonnym rynku azjatyckim. Chińska gospodarka podlega schłodzeniu. Docierają informacje o znacznych zapasach węgla kamiennego w tym kraju. To jeden punkt widzenia. Dobrze jest wiedzieć, że są też inne poglądy na ten temat.
Chińsko-indyjski priorytet
Uzasadnieniem dla spadku cen węgla kamiennego ma być zmiana chińskiej polityki energetycznej. Ma ona w znacznej części oprzeć się na źródłach odnawialnych i energii jądrowej. Państwo Środka planuje kolosalne pod tym względem inwestycje. Do 2020 roku same tylko elektrownie wiatrowe mają dostarczyć moc 100 gigawatów (GW). Dla porównanie cała polska energetyka posiada moc ok. 34 GW. Baterie słoneczne mają dać kolejne 20 GW. Chiny zamierzają stać się pod tym względem światowym liderem. Istniejące 11 elektrowni jądrowych ma być uzupełnione przez będące już w budowie kolejne 20 elektrowni tego typu. Ich łączna moc ma osiągnąć ponad 60 GW. Problem polega jednak na tym, że cała moc chińskiej energetyki wynosi obecnie ok. 900 GW. Zapotrzebowanie na energię elektryczną wzrasta w tym kraju w przybliżeniu ok. 7 procent rocznie.
Jeżeli porówna się te cyfry to widać, że wszystkie podejmowane działania w kierunku zmiany priorytetów energetycznych są zaledwie tylko kilkuprocentowym uzupełnieniem energetyki opartej na węglu kamiennym. Relacje te dotyczą też źródeł energii pochodzących z dostaw gazu ziemnego i ropy naftowej. Podobnie sprawa ta wygląda w Indiach, tyle tylko, że w znacznie mniejszej skali. Kraje te niezależnie, od wszelkich innych źródeł energii starają się zapewnić sobie długotrwałe kontrakty na dostawy węgla energetycznego przede wszystkim z Australii, Indonezji i z Rosji.
Do ostatniego kawałka
Zużywając blisko 4 miliardy ton węgla Chiny i blisko jeden miliard ton Indie nie mogą tego czynić w nieskończoność. Przy tym tempie jego spalania w obu tych krajach w ciągu najbliższych 20 lat dojdzie do wyczerpania własnych jego zasobów.
Dlatego tak bardzo dbają one o dobre stosunki z Rosją. Kraj ten zajmuje drugie miejsce po USA (120 mld ton) pod względem zasobów węgla kamiennego. Ma go ich ok. 107 miliardów ton. Tuż przy granicy chińskiej w Mongolii odkryto złoże eksploatowanego odkrywkowo węgla kamiennego Tavan Tolgoi. Jego zasoby to ok. 15 mld ton, z czego połowa to węgiel koksowy najwyższej jakości.
Zarówno Chiny, jak i Indie starają się wyprzedzająco zabezpieczyć sobie dostawy tego strategicznego dla nich paliwa. Przewiduje się, że w ciągu najbliższych kilkudziesięciu lat węgiel zostanie wybrany do ostatniego kawałka w ziemi.
Nasz polski węgiel
Światowa koniunktura na węgiel kamienny podlega naturalnym i spekulacyjnym wahaniom. Światowy trend nieuchronnie zmierza do strategicznego deficytu tego paliwa. Jego główną przyczyną jest niemożliwość szybkiego przestawienia gospodarki Chin i Indii na inne o tej samej skali źródła energii. Niezależnie od chwilowych spadków jego cen, węgla będzie coraz bardziej brakować. Z jeden strony nasze "czarne złoto" trzeba szanować i racjonalnie eksploatować. Z drugiej strony już dziś trzeba dla niego szukać alternatywnych rozwiązań. Tak, czy inaczej w dłuższej perspektywie czasowej cena węgla kamiennego będzie nieustannie iść w górę.
