Wybory we Holyłódzie (Hanysy i Gorole łączcie się w uśmiechu! - 35)

Piyknie witóm! Nó tóż sie zaczyno. Miało być kulturalnie, a jest jak zawsze. Móm na myśli wybory na prezydynta, mo sie rozumieć. Patrzeć, słuchać i śmioć sie, bo takich kómedyji to ani we Holyłódzie niy robióm. Tak se myśla, że ze tego mógby być dobry towor na ekśzport; przyjyżdzałyby tukij roztómajte scenarzysty i reżysery ze świata, za opłatóm mogliby być przipisani do wybranyj partii i chodzić ze politykami na wszystki zebrania, pogodki (rozmowy), radzynio (narady).

Abo tyż możno by uczyć, jak niy noleży sie uobchodzić z drugimi ludziami. Jo już uod jakiygoś czasu swoim dzieckóm – jak niy słuchajóm drugiygo, wstyrkajóm sie do godki (wtrącają do rozmowy) abo drugiymu niy dadzóm dokończyć słowa (wypowiedzi) – godóm: zachowujecie się jak polski polityk.

Terozki jeszcze wynokwili (wymyślili) nowy szport, zbiyranie podpisów. Jak jo chodził do szkoły to my zbierali makulatura. Wto zebroł nojwiyncyj, dostowoł nagroda. Terozki był konkurs, wto wiyncyj papióru zmarnuje. Ciekawe, czy bydzie nagroda? Jak żech widzioł te skrzinie, kiere wnosili do Państwowej Komisji Wyborczej, to aże mie trzósło. Bo na co to? Miało być 100 tysiyncy, ale niy, my pokożymy, co my tyż to niy sóm (pokażemy, jacy jesteśmy ważni).

W rzóndzyniu je ciynżko (trudno) coś dokozać (pokazać klasę). A zbiyrać podpisy, jak fyniki (drobne) pod kościołym, to kożdy gupi poradzi. I tak drzewa mómy mynij, we kómisyji roboty majóm wiyncyj, polityki (politycy) majóm uo czym godać a noród – nó cóż… Jedyn polityk pedzioł: „Ciemny naród to kupi”. Jo se tak myśla skuli (z powodu, przy okazji) tego, a może by uóni, kandydaci, zagrali se we cymbergaja? Byłoby kupa tónij a skutek byłby taki sóm...

Rozpolitykowoł żech sie dzisiok, a uobiecowołech se już tela razy, że sie do tego wrażoł niy byda. Ale czasym niy idzie strzimać! Terozki dziynkuja za wszyskie listy ze wicami fraszkami, limerykami i inszymi rzecami do śmiechu. Dziynkuja tyż za wszyskie poważne sprawy do rozwożynio (przemyślenia) i za pozdrowienia. Panu Adamowi z Rybnika za wiersz. Panie Adamie! Niy moga Wóm go wydrukować, bo móm za mało placu (miejsca). Chcioł żech wóm tyż pedzieć, że Wos rozumia, a uo tych sprawach jeszcze przed uostatnióm wojnóm tyż we wierszach pisoł Emanuel Imiela. Ale wiycie, trza wszystko przeczekać, kogo sie do pomalućku wyuczyć i niy dać sie zeżrać z krupami...

Widza, że niykiere listy kajś sie we Redakcji w papiórach zaciepały (zarzuciły) i terozki dziepiyro (dopiero) sie znodły. Wyboczcie, ale przed jakimś czasym my sie przekludzali (przeprowadzali). Bez to terozki czytóm jeszcze listy z uóńskiygo (ubiegłego) roku. Byda sie dó nich wracoł.