fot: ARC
Odznaczający się dobrymi właściwościami żużel szybowy z Ecorenu posłużył m.in. do budowy autostrad A2 i A4
fot: ARC
Profesora Krzysztofa Meissnera powołano do Rady Nadzorczej 10 września br.. Wpływ na tę kandydaturę oraz jej zatwierdzenie miała wielka wiedza profesora, jego doświadczenie naukowe i rozliczne zainteresowania związane nie tylko z fizyką.
- Możliwość współpracy z tak znakomitym naukowcem jest dla mnie zaszczytem, a dla KGHM Ecoren nieocenioną szansą na dalszy, jeszcze bardziej dynamiczny rozwój w zakresie wykorzystywania innowacyjnych technologii – podkreśla Mariusz Bober, prezes zarządu KGHM Ecoren.
W podobny sposób swoją rolę w Radzie Nadzorczej widzi sam Krzysztof Meissner:
- Przede wszystkim chciałbym być kimś w rodzaju doradcy, osoby, która może wskazać zarządowi określone kierunki działań – mówi prof. Krzysztof Meissner. – Doradcy, który zasugeruje rozwiązania atrakcyjne zarówno ze względów ekonomicznych, jak i technologicznych, oraz pomoże w ich realizacji. Po drugie dzięki współpracy z CERN-em będę mógł skorzystać z tak bogatej wiedzy i technologii, by wesprzeć rozwój technologiczny Ecorenu.
Chodzi m.in. o zastosowanie linii zasilających z nadprzewodników wysokotemperaturowych, szeroko stosowanych w CERN-ie, które mają zerowy opór – dzięki tej technologii można zadbać o spore oszczędności energii, co jest niezwykle istotnym elementem w działalności firmy przemysłowej, jaką jest KGHM Ecoren. Tym bardziej, że obecnie kwestia energii i jej oszczędności nabiera wielkiej wagi w związku z kurczeniem się zasobów naturalnych i rosnącymi potrzebami światowej gospodarki. Innym ważnym zagadnieniem jest dążenie do coraz większego odzyskiwania metali z odpadów przemysłowych.
- To wielka bolączka całego koncernu KGHM – nie do końca udaje się oczyszczać odpady poprodukcyjne. A przecież te pierwiastki, takie jak choćby bizmut, kobalt czy molibden, obecne w rudach miedzi, są niezwykle cenne jako dodatki do stopów stosowanych w przewodnikach wysokotemperaturowych – wylicza prof. Meissner. – Do tego dochodzi także problem obciążania środowiska odpadami. Powinniśmy dążyć do oddzielania jak największej ilości tych pierwiastków, np. ołowiu, zdobywając surowce i chroniąc w ten sposób naturę. Tym również chciałbym się zająć.
Początkowo pracował jako fizyk-doświadczalnik w DESY (Hamburg) i CERN (Genewa), by potem, nie tracąc związków z doświadczeniem, zająć się teorią. Obecnie jest rzecznikiem eksperymentu w CERN (Genewa), poszukującego aksjonów poprzez badanie propagacji światła laserowego w silnym polu magnetycznym.
Zna biegle angielski, dobrze francuski i włoski, biernie rosyjski i niemiecki. Choć zajął się naukami ścisłymi, jedno z jego hobby jest bardzo humanistyczne – jest nim bowiem etymologia wyrazów w różnych językach. Wśród innych pasji wymienia grę w ping-ponga, a także doglądanie drewnianego domu nad Narwią.
