fot: Tomasz Rzeczycki
Kopalnia Węgla Kamiennego Bobrek w Bytomiu
fot: Tomasz Rzeczycki
O tym w jaki sposób infrastruktura pogórnicza może zostać wykorzystana do produkcji i magazynowania energii rozmawiano w czasie posiedzenie Senackiego Zespołu ds. Innowacji w Gospodarce, które odbyło się 5 lipca. Jako jeden z przykładów podano kopalnię Bobrek w Bytomiu, która w 2025 r. ma zakończyć eksploatację.
- Dzisiaj rozmawiamy na temat innowacyjnych rozwiązań, które w dobie transformacji mogą naszej gospodarce przynieść zupełnie nowe rozstrzygnięcia – mówiła w czasie posiedzenia senator Joanna Sekuła, przewodnicząca zespołu, cytowana w komunikacie Senatu.
Parlamentarzystka pochodząca z Siemianowic Śląskich przyznała, że jej zdaniem infrastruktura górnicza może zostać dobrze wykorzystana do realizacji celów energetycznych w innych obszarach.
Odnotowała, że na posiedzeniu zespołu doszło do spotkania tych, którzy mają opracowane innowacyjne technologie, z tymi, którzy mają szanse je wdrożyć, czyli przedstawicielami Polskiej Grupy Górniczej, Jastrzębskiej Spółki Węglowej, Węglokoksu, Kopalni Bobrek, Kopalni Soli Kłodawa, i przedstawicielami instytucji, które takie projekty mogą rozwijać i finansować, czyli Ministerstwa Przemysłu, Ministerstwa Ochrony Środowiska i Klimatu, Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Banku Gospodarstwa Krajowego.
Na posiedzeniu przedstawiono m.in. projekt, który mógłby się opierać na infrastrukturze kopalni Bobrek. Model spółdzielni wytwórców energii zaprezentował Tomasz Zieliński, prezes spółki OZE Rentier. Z wyliczeń wynika, że gdyby na 1/20 terenu kopalni postawić elektrownie fotowoltaiczne mocy 55 MW oraz 6 turbin wiatrowych, to roczna produkcja energii wyniosłaby ok. 10 MWh, a gdyby dodatkowo wytwarzana była energia cieplna o mocy 50 MWh, to pozwoliłoby to zasilić ponad 8 tys. mieszkań. Koszty budowy tych aktywów wyniosłyby 678 mln zł, a roczne utrzymanie w granicach 10 mln zł. Przychody - z uwzględnieniem niższej ceny energii dla mieszkańców - miałby wynieść ok. 82 mln zł, a przychód z pracy elektrowni w całym okresie jej funkcjonowania mógłby wynieść ok. 3 mld zł.
Prezes Zieliński przekonywał, że warto rozważyć przestawienie wygaszanych kopalni na produkcję i magazynowanie energii dla całego regionu, co pozwoli na zachowanie miejsc pracy i wytwarzanie czystej energii elektrycznej przez spółdzielnie energetyczne przez długie dziesięciolecia.
O możliwościach technicznych magazynowania energii elektrycznej, kinetycznej, cieplnej, a także magazynowania CO2 i wodoru opowiadał wiceprezes KG Construction Krzysztof Gregorek. W jego przekonaniu istniejący w likwidowanych polskich kopalniach majątek w postaci szybów górniczych można z powodzeniem wykorzystać, wdrażając opracowane już polskie technologie. Do tego potrzeba jednak zmian legislacyjnych umożliwiających partnerstwo publiczno-prywatne w tym zakresie.
Rafał Gąsior, reprezentujący Polską Grupę Górniczą, podkreślił, że PGG posiada duży potencjał z uwagi na rozległość na terenie aglomeracji śląskiej. Wyraził przekonanie, że zaproponowane rozwiązania techniczne mogłyby posłużyć dalszemu funkcjonowaniu górniczych wyciągów szybowych.
Koncepcje rozwijane obecnie przez Polaków w środowisku naukowo-badawczym w ramach projektów mających na celu zapewnienie czystej wody i energii dla Śląska przedstawiła prof. Aneta Michalak z Politechniki Śląskiej.
Wiceprzewodnicząca Senackiego Zespołu ds. Innowacji w Gospodarce Jolanta Hibner podziękowała uczestnikom za przedstawienie konkretnych modeli rozwiązań umożliwiających obniżenie cen energii i wykorzystanie potencjału naukowego i innowacyjnego w zakresie produkcji energii ze źródeł odnawialnych. Za cenne uznała konkretne wskazówki, jak należy przystosować prawo geologiczne, tak aby odpowiadało ono potrzebom i możliwościom w zakresie wykorzystania infrastruktury pogórniczej na rzecz społeczności na terenach pokopalnianych w Polsce. Senator Jolanta Hibner podkreśliła, że senatorowie bez zbędnej zwłoki przystąpią do prac nad nowelizacją stosownych przepisów.
