Trwają prace nad ustawą o odpadach wydobywczych
Celem projektu ustawy jest przeniesienie na grunt polskiego prawodawstwa dyrektywy Parlamentu Europejskiego z 2006 roku, w sprawie gospodarowania odpadami pochodzącymi z przemysłu wydobywczego. Obecnie obowiązujące w Polsce prawo reguluje gospodarkę odpadami i funkcjonowanie przemysłu wydobywczego w osobnych obszarach, natomiast omawiany projekt ustawy porządkuje problemy powstające na styku obu tych dziedzin.
Zapisy opracowywanej ustawy skierowane są do podmiotów i przedsiębiorstw, które prowadzą odkrywkowe, podziemne i otworowe wydobycie kopalin w celach gospodarczych. Projekt, mając na celu zapobieganie powstawania odpadów w przemyśle wydobywczym oraz ograniczenie ich negatywnego wpływu na środowisko i życie ludzi, określa: zasady gospodarowania odpadami oraz prowadzenia obiektów unieszkodliwiania odpadów, precyzuje procedury zmierzające do uzyskania pozwoleń na prowadzenie działalności związanej z gospodarką takimi odpadami, a także procedury wiążące się z zapobieganiem wypadkom w obiektach unieszkodliwiania odpadów.
Nie odnosi się natomiast do składowania odpadów wydobywczych w górotworze, te kwestie precyzuje nadal ustawa Prawo geologiczne i górnicze. Wśród najważniejszych zdefiniowanych przez projekt ustawy pojęć jest pojęcie odpadów wydobywczych, przez które należy rozumieć odpady pochodzące z poszukiwania, rozpoznawania, wydobywania, przeróbki i magazynowania kopalin ze złóż. Katalog takich odpadów znajduje się w rozporządzeniu Ministra Środowiska z 27 września 2001 roku.
Przepisów ustawy nie stosuje się natomiast do skały płonnej, czy warstwy uprawnej gleby, jeśli nie spełniają one definicji odpadu. Zgodnie z ustawą wytwórca odpadów wydobywczych jest zobowiązany do prowadzenia swojej działalności w ten sposób, aby minimalizować powstawanie tych odpadów i ograniczać ich negatywne oddziaływanie na środowisko. Powstałe odpady w pierwszej kolejności należy poddać odzyskowi, a jeżeli z przyczyn technologicznych lub ekonomicznych jest to niemożliwe, poddać je unieszkodliwieniu zgodnie z wymogami ochrony środowiska, w najbliżej położonych obiektach unieszkodliwiania odpadów.
Od zasad tych można odstąpić na mocy decyzji marszałka województwa, w przypadku składowania odpadów, które nie są uznane za niebezpieczne, a pochodzą z poszukiwania kopalin innych niż ropa naftowa, sól kamienna, sole potasowo-magnezowe oraz sole strontu oraz składowania niezanieczyszczonej gleby pochodzącej z wydobycia torfu. Według projektu ustawy magazynowanie odpadów niebezpiecznych, które „wytworzone zostały niespodzianie”, dopuszczalne jest przez 6 miesięcy, natomiast odpady, które nie są uznawane za niebezpieczne, magazynować można nie dłużej niż rok. Podmioty posiadające i gospodarujące odpadami wydobywczymi zobowiązane są raz na 5 lat do przedstawiania marszałkowi województwa programu gospodarowania tymi odpadami. Program taki zatwierdzany jest decyzją marszałka i dopiero na tej podstawie możliwe jest prowadzenie działalności.
Także prowadzenie obiektów unieszkodliwiania odpadów możliwe jest na podstawie decyzji marszałka, pozwolenie na taką działalność wydawane jest na czas określony, nie dłuższy niż 10 lat.