słowiński park narodowy

Pięćdziesiąt pięć lat temu w północnej części Polski zaczął istnieć Słowiński Park Narodowy. Choć znany jest przede wszystkim z ogromnych, ruchomych wydm, to jednak nie piasek był tam główną pozyskiwaną kopaliną. Na terenach, które weszły w skład parku, odbywało się wydobycie torfu. Tereny po eksploatacji były w ostatnich latach rekultywowane. Obecnie park natomiast

Na terenach wchodzących obecnie w skład Słowińskiego Parku Narodowego prowadzona była w przeszłości eksploatacja odkrywkowa torfu. Ślady po tej działalności widoczne są do dzisiaj. Kilka lat temu podjęto starania, aby doprowadzić do renaturalizacji terenów po dawnym górnictwie. Ich efektem ma być odtworzenie torfowisk, które będą mogły pełnić funkcję akumulacji dwutlenku

W Słowińskim Parku Narodowym trwają prace, których celem jest m.in. odtworzenie złóż torfu, naruszonych w przeszłości przez eksploatację górniczą. W długofalowej perspektywie ma to doprowadzić do akumulacji węgla. Przedsięwzięcie nosi tytuł „Ograniczenie emisji dwutlenku węgla poprzez renaturyzację torfowisk na Nizinie Wschodnio- i Środkowoeuropejskiej”. Prowadzi je Klub

Pomiędzy Rowami a Łebą wzdłuż wybrzeża Bałtyku ciągną się ogromne złoża piasku. Nie były on jednak w przeszłości eksploatowane na skalę przemysłową. Także obecnie, gdy tereny te wchodzą w skład Słowińskiego Parku Narodowego, nie ma na ten surowiec zakusów. - Ten piasek jest zasolony, do budownictwa i hutnictwa się nie nadaje - mówi Andrzej Demczak, zastępca dyrektora