fot: Maciej Dorosiński
fot: Maciej Dorosiński
- Pomimo od dawna prowadzonych prac nad innymi sposobami wytwarzania stali z ograniczonym wkładem lub nawet eliminacją koksu, np. w procesie redukcji bezpośredniej rudy żelaza, to jednak proces wielkopiecowy nadal dominuje i będzie dominował zarówno w globalej, jak i europejskiej strukturze produkcji stali - podkreślał Janusz Adamczyk, prezes JSW Koks, występując w czwartek (5 października) na konferencji "Koksownictwo 2017" w Szczyrku.
Produkcja koksu w koksowniach spółki JSW Koks SA stanowi ok. 44 proc. krajowej produkcji koksu, 10 proc. produkcji koksu w Unii Europejskiej i jednocześnie 1 poc. światowej produkcji koksu.
Polska jest największym dostawcą koksu nna rynku europejskim. Nasze koksownictwo jest relatywnie nowe, ze średnim wiekiem baterii koksowniczych ok. 16 lat, gdy średni wiek baterii na świecie wynosi dzisiaj ok. 25 lat, a w Europie ok. 23 lata. Baterie koksownicze JSW Koks mają przeciętnie 18 lat (blisko średniej w Polsce), są one znacząco młodsze niż średnio w Europie i na świecie.
Koks wielkopiecowy jest - obok rudy żelaza - podstawowym surowcem do przemysłu hutniczego. W Unii Europejskiej ok. 60 proc. wytwarza się w technologii wielkopiecowej z użyciem koksu.
- Zwykle dla uzyskania tony surówki hutniczej zużywa się ok. 350-450 kg koksu. Część tego surowca można zastąpić przez wdmuchiwanie pyłu węglowego do wielkiego pieca (w technologii PCI), ale jest to nadal nader ograniczona zastępowalność - mówił Janusz Adamczyk.
W 2016 r. UE wyprodukowała 91 mln t surówki i 162 mln t stali surowej. Zużyto zatem 42 mln t koksu i ok. 66 mln t węgla kokswoego (typu hard, semi-soft i PCI).
- Z ogromnej większości 42 mln t koksu większość w UE zużyto w procesie wielkopiecowym. Jedynie 3-4 mln t wykorzystao w pozostałych sektorach, np. w odlewnictwie, hutnictwie metali nieżelaznych (cynku, ołowiu, miedzi), wytwarzaniu żelazostopów, przemyśle materiałów budowlanych (wapno, materiały izolacyjne), w przemyśle spożywczym i chemicznym - szacował szef JSW Koks.
Zwrócił uwagę, że cechą hutnictwa europejskiego są zakłady zintegrowane, czyli huty z bateriami koksowniczymi na swoim terenie. Nieznaczna część koksu w UE pochodzi z koksowni niezależnych, które są tylko źródłem dostaw uzupełniających dla europejskich hut stali.
- Presja na poprawę wydajności i efektywności wielkich pieców w UE oraz coraz szersze stosowanie technologii wdmuchiwania pyłu węglowego w zastępstwie koksu (technologia PCI) - podnosi wymagania jakościowe odbiorców względem koksu ze źródeł zewnętrznych, przede wszystkich w zakresie parametrów koksotwórczych CSR i CRI - zaznaczył prezes Adamczyk. Dodał w tym kontekście, że przyszłość koksowni Dębieńsko praktycznie zostanie przesądzona w przyszłym roku.
- Brak prognoz o zasadniczych zmianach w układzie produkcji stali w UE daje podstawy do stwierdzenia, że produkcja stali w Unii nadal będzie oparta o wielkie piece, proces, w którym koks pełńi rolę paliwa, reduktora, nawęglacza surówki oraz "rusztu". W tych swoich właściwościach koks jest wciąż nieastąpiony w wielkich piecach - mówił Janusz Adamczyk.
