fot: Andrzej Bęben/ARC
Rozmowy kwalifikacyjne z kandydatami spełniającymi reguły postępowania kwalifikacyjnego zostaną przeprowadzone przez radę nadzorczą 25 kwietnia w siedzibie Kompanii Węglowej
fot: Andrzej Bęben/ARC
Jednym ze źródeł finansowania powstającej PGG jest program emisji obligacji. Najpierw udało się dokonać tzw. rolowania zobowiązań przypadających na KW, a teraz trwa etap przekształcania długu z KHW, który zakończy się w połowie czerwca. Wtedy formalnie nastąpi emisja kolejnych obligacji przez Polską Grupę Górniczą z jednoczesnym wygaszeniem wcześniejszych zobowiązań KHW.
Proces przejmowania tej spółki był o tyle prostszy, że za obiema emisjami stoją zasadniczo ci sami obligatariusze, którzy po udanym procesie emisji obligacji PGG skłonni byli zaakceptować zakup aktywów KHW przez PGG. Emisja obligacji PGG opiewała na 1,148 mld zł, a KHW na 1,217 mld zł. Dodatkowo PGG przejęło kredyt obrotowy w rachunku bieżącym KHW w wysokości 80 mln zł.
Spłata obligacji nastąpi w transzach od 2019 r. (w części PGG) i od 2020 r. (w części KHW). Są 3-4 lata oddechu na przeprowadzenie niezbędnych zmian naprawczych. Koszt obligacji PGG jest niewielki, nie bardzo pozostawia miejsce na zysk banków. Udało się koszt ten uzyskać w wyniku bardzo trudnych negocjacji z bankami, którym postawiono trudne warunki.
Argument: nie tylko strona społeczna, ale i instytucje finansowe muszą coś poświęcić. Wybrano ostatecznie formę obligacji partycypacyjnych wraz ze znaczącym obniżeniem oprocentowania obligacji w dwóch pierwszych latach. Wartość tej obniżki wynosi ok. 200 mln zł i jest wkładem banków w program uzdrowienia firmy. Wydaje się to sprawiedliwe. Z punktu widzenia inwestorów, inwestycja w PGG musi później zacząć przynosić odpowiednią stopę zwrotu z jednoczesną koniecznością spłaty zadłużenia w okresie najbliższych kilkunastu lat.
