Społeczny PRE_COP24 to cenna inicjatywa

fot: ARC

- Na najbliższym szczycie klimatycznym Polska będzie gościła przedstawicieli prawie 200 państw. Spodziewanych jest ok. 30 tys. uczestników, w tym wielu polityków wysokiego szczebla, a także przedstawicieli branż energetycznych czy instytucji finansowych - zauważa Jadwiga Wiśniewska

fot: ARC

Po sierpniowych obradach w Katowicach Społeczny PRE_COP24 przenosi swoje obrady do Parlamentu Europejskiego. We wtorek, 9 października, w Brukseli odbędzie się kolejna część debaty o polskiej drodze do czystego środowiska. Do udziału w tym spotkaniu zachęca eurodeputowana Jadwiga Wiśniewska, która wystosowała list do uczestników spotkania. Jego treść przedstawiamy poniżej.

24. sesja Konferencji Stron Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (COP24), który odbędzie się w grudniu w Katowicach to najważniejsze w tym roku wydarzenie dotyczące międzynarodowych negocjacji klimatycznych. Szczyt będzie szczególnie ważny ponieważ światowi przywódcy mają podjąć decyzje dotyczące dookreślenia narzędzi służących ocenie wdrożenia zobowiązań Porozumienia Paryskiego oraz w ramach tzw. dialogu z Talanoa, ocenić możliwości ewentualnego podniesienia zobowiązań w przyszłości, po 2023 r. Od wyniku tych rozmów zależeć będzie dalszy los globalnej polityki klimatycznej.

Dlatego niezwykle istotne jest, abyśmy mogli się jak najlepiej przygotować do COP24. W tym kontekście konferencja „Społeczny PRE_COP24. Polska droga do czystego środowiska” jest niezwykle cenną inicjatywą umożliwiającą polskim ekspertom, przedstawicielom strony społecznej oraz przedsiębiorcom przedstawienie na forum unijnym postulatów dotyczących przyszłości polityki klimatycznej.

Na szczycie klimatycznym w Katowicach powinniśmy przedstawić stanowisko uwzględniające specyfikę polskiego miksu energetycznego, w którym dużą rolę odgrywa węgiel. W Polsce ten surowiec jeszcze przez długi czas będzie głównym paliwem dla elektroenergetyki oraz gwarantem bezpieczeństwa energetycznego. Tymczasem Parlament Europejski nadal forsuje ideę dekarbonizacji oraz dąży do zaostrzenia unijnej polityki klimatycznej uważając, że zobowiązania przyjęte w 2015 r. na konferencji w Paryżu są zbyt mało restrykcyjne, i że Europę stać na więcej.

Stanowisko to znalazło odzwierciedlenie w projekcie rezolucji w sprawie COP24 przygotowywanej przez Komisję Środowiska PE. Niestety w trakcie prac zgłoszono postulat wzywający Komisję Europejską do przedstawienia strategii osiągnięcia gospodarki zero-emisyjnej do 2050 r. Z uwagi na to, że postulat ten nie bierze pod uwagę realiów gospodarczych i społecznych poszczególnych państw członkowskich zdecydowałam nie wspierać swoim nazwiskiem tej rezolucji. Realizacja takiego scenariusza byłaby dla Polski katastrofalna w skutkach.

Uważam, że kształtując globalne działania klimatyczne powinniśmy brać pod uwagę nie tylko ich aspekt środowiskowy ale również gospodarczy i społeczny. Uwzględnienie tych trzech wymiarów pozwoli nam skutecznie przeciwdziałać zmianom klimatu oraz chronić wodę, powietrze, gleby i różnorodność biologiczną, a jednocześnie umożliwi zachowanie konkurencyjności przemysłu i miejsc pracy oraz zapobiegnie rozszerzaniu się sfery ubóstwa energetycznego.

 

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.