fot: Tomasz Rzeczycki
Kamieniołom Ślichowice w Kielcach
fot: Tomasz Rzeczycki
Siedemdziesiąt lat temu utworzony został na terenie dawnej kopalni odkrywkowej wapienia koło Kielc rezerwat skalny im. Jana Czarnockiego. Obecnie miejsce to znajduje się w granicach miasta, w otoczeniu osiedla bloków Ślichowice i stanowi jedno z chętniej odwiedzanych miejsc rekreacyjnych w Kielcach.
Według danych, jakie co roku przedstawia Regionalna Organizacja Turystyczna Województwa Świętokrzyskiego, rezerwat skalny im. Jana Czarnockiego znajduje się w pierwszej trzydziestce najchętniej odwiedzanych miejsc. W 2020 r. miało go odwiedzić 33 310 osób, natomiast w 2021 r. znacznie więcej, bo 75 016. Inna sprawa, w jaki sposób zliczono tych ludzi, gdyż dostęp do dawnego kamieniołomu nie jest ograniczony i można go podziwiać z różnych miejsc z punktów widokowych.
Jednak tak po prawdzie, to w samym rezerwacie nie było nikogo lub prawie nikogo. Zgodnie z zarządzeniem ministra leśnictwa i przemysłu drzewnego z 12 maja 1958 r. o zmianie wcześniejszego zarządzenia tworzącego rezerwat, w jego skład wchodzą odsłonięty przy eksploatacji kamienia profil geologiczny oraz teren go otaczający o wymiarach 55 na 100 m. Oznacza to, że ochroną rezerwatową objęta jest grzęda skalna, rozdzielająca dwa wyrobiska - to zalane wodą i to suche.
Ślichowicki kamieniołom to głęboka niecka otoczona stromymi ścianami skalnymi. Jest to więc miejsce atrakcyjne pod względem widokowym. Miasto zadbało o jego otoczenie, tworząc alejki spacerowe i miejsca odpoczynku tuż przy krawędzi urwiska. Jesienią 2021 r. postanowiono też wyremontować schody prowadzące w kierunku rezerwatu od strony kościoła pod wezwaniem bł. Jerzego Matulewicza.
Na celowość ochrony profilu geologicznego odsłoniętego w ścianie kamieniołomu wskazał w 1932 r. późniejszy patron rezerwatu, prof. Jan Czarnocki. W 1947 r. miejsce to oglądali uczestnicy XX Zjazdu Polskiego Towarzystwa Geologicznego. Sam rezerwat powołany został poprzez zarządzenie ministra leśnictwa z 18 czerwca 1952 r., które weszło w życie 4 lipca 1952 r. W 1966 r. miejsce to znalazło się w powiększonych granicach miasta Kielce. Wcześniej była to wieś Czarnów w gminie Niewachlów. Kopalnia odkrywkowa działała jeszcze przez jakiś czas, nim w 1970 r. ostatecznie zakończono tu wydobycie.
