fot: Jarosław Galusek/ARC
- Śląsk musi nadążyć za rozwojem technologicznym Europy i świata. Komuś może się wydawać, że umieszczenie w programie takich projektów, jak produkcja samochodów elektrycznych czy budowa magazynów energii to mrzonka, ale świat technologicznie nam ucieka - powiedział lider śląsko-dąbrowskiej Solidarności Dominik Kolorz
fot: Jarosław Galusek/ARC
- Jestem przekonany, że wiele inwestycji związanych z nowoczesnymi technologiami ulokuje się właśnie na Śląsku. Dopniemy tego nawet, gdybyśmy musieli wziąć flagi i pojechać do Warszawy. Nie pozwolimy, żeby program dla Śląska był kolejnym dokumentem odłożonym na półkę - stwierdza w rozmowie z Trybuną Górniczą DOMINIK KOLORZ, przewodniczący śląsko-dąbrowskiej Solidarności.
Mija pierwszy rok funkcjonowania Wojewódzkiej Rady Dialogu Społecznego. W jaki sposób – jako pierwszy przewodniczący Rady – ocenia pan te dwanaście miesięcy?
Jestem przekonany, że w tej nowej formule dialogu społecznego my tutaj na Śląsku, jako WRDS, byliśmy takim swoistym motorem napędowym pod względem szukania rozwiązań dla naszego województwa. Mogę nieskromnie powiedzieć, że biorąc pod uwagę liczbę proponowanych rozwiązań prawnych i inicjatyw gospodarczych, śląski WRDS oceniany jest jako najprężniej działający w kraju. Swoją pracę zaczęliśmy od przyjrzenia się sytuacji przedsiębiorstw energochłonnych, proponując szereg rozwiązań wprowadzających ulgi dla hutnictwa, stalowni czy górnictwa. Przygotowaliśmy sześć propozycji rozwiązań legislacyjnych, do tej pory zrealizowana została jedna.
Słyszę w pana głosie rozczarowanie.
Moje rozczarowanie wiąże się też z tym, co stało się w końcówce ubiegłego roku. Komisja Europejska bardzo drastycznie zmieniła system handlu uprawnieniami do emisji, tzw. dyrektywę ETS, i niestety z przykrością stwierdzam, że rząd RP zawalił w tej sprawie na całej linii. Jeżeli w decydujących negocjacjach w Komisji Gospodarki UE nie uczestniczyli wysokiej rangi przedstawiciele polskiego rządu, to jest to nieporozumienie. Zmniejszenie emisji dwutlenku węgla nie polega wyłącznie na tym, że w Polsce, Europie i wokół szopy pana ministra Szyszki będzie się sadzić lasy. To, co stało się podczas prac nad tą dyrektywą, jest równoznaczne z decyzją o dekarbonizacji polskiej gospodarki. Nie ukrywam, że jesteśmy tym bardzo mocno rozczarowani. Podobnie jest w kwestii rozwiązań dla przemysłu energochłonnego, bo mimo tego, że czuje się, iż w tej sprawie jest chemia pomiędzy niektórymi wiceministrami rozwoju, to nie ma jej między Ministerstwem Energii a Ministerstwem Środowiska, które szczególnie odpowiada za to, co się stało z systemem ETS. Konsekwencje tych zaniechań po roku 2018 mogą być bardzo poważne.
A wracając do osiągnięć Wojewódzkiej Rady Dialogu Społecznego?
Niewątpliwie naszym największym osiągnięciem jest przyjęcie „Porozumienia na rzecz zintegrowanej polityki rozwoju województwa śląskiego”. Wszyscy partnerzy, którzy ten dokument przyjęli w obecności wicepremiera Morawieckiego, są na tyle zdeterminowani, by program wszedł w życie, że nie dopuścimy, by został odłożony głęboko do jakiejś szuflady któregoś z ministrów. Pod koniec ub.r. Ministerstwo Rozwoju zaproponowało konkretny harmonogram prac, wyznaczając ludzi odpowiedzialnych za poszczególne obszary tak, by dokument oszlifować i w kształcie zgodnym z naszą intencją przedłożyć go do przyjęcia przez Radę Ministrów. Wiele z propozycji resortu rozwoju mi się podoba, z jednym zastrzeżeniem, dotyczącym zbyt długiego terminu prac. Myślę, że jest to kwestia do dogadania i do końca pierwszego półrocza 2017 r. Rada Ministrów powinna program dla Śląska przyjąć.
Co z zapowiedzią, że niektóre tezy Porozumienia znajdą się w planie Morawieckiego?
Problemy Śląska zajmą w programie Morawieckiego 1,5 strony. Ktoś może powiedzieć, że to bardzo mało, ale patrząc z innej perspektywy jesteśmy jedynym wskazanym z nazwy regionem, oprócz dwóch innych regionów ściany wschodniej, który będzie miał swój własny program rozwojowy. Co ważne, wygląda na to, że ministerstwa podjęły nasz pomysł dotyczący powołania instytucji, która zajmie się finansowaniem proponowanych przez nas inwestycji. Będą to pieniądze, które lokalnie wspomagać będą rozwój województwa śląskiego. Śląsk musi nadążyć za rozwojem technologicznym Europy i świata. Komuś może się wydawać, że umieszczenie w programie takich projektów, jak produkcja samochodów elektrycznych czy budowa magazynów energii to mrzonka, ale świat technologicznie nam ucieka. Albo stworzymy tego kalibru technologie sami – i jest taka realna szansa – albo musimy starać się przyciągnąć inwestorów, którzy będą je rozwijać na naszym gruncie. Jestem przekonany, że wiele inwestycji związanych z nowoczesnymi technologiami ulokuje się właśnie na Śląsku. Dopniemy tego nawet, gdybyśmy musieli wziąć flagi i pojechać do Warszawy. Nie pozwolimy, żeby program dla Śląska był kolejnym dokumentem odłożonym na półkę.
Wskazany w programie kierunek rozwoju wynika z tego, że przemysł ciężki jest na Śląsku schyłkowy?
Co tu ukrywać, nawet problem z ETS - mimo górnolotnych politycznych zapewnień, że Śląsk będzie stał twardo na nogach czarnego przemysłu - wskazuje na to, że tak nie będzie. Dlatego proponujemy długofalową i stopniową zmianę oblicza gospodarczego regionu. Nie można dopuścić do sytuacji, jak ta sprzed 15 lat, gdy likwidowano i sprzedawano zakłady przemysłowe, po których do dzisiaj pozostały czarne dziury. To prawda, że patrząc na region z perspektywy Katowic można odnieść wrażenie, że świetnie się rozwija. Jednak z perspektywy Wodzisławia, Rybnika, Bytomia czy Siemianowic widać kolejne enklawy biedy. Będziemy starali się w taki sposób negocjować z inwestorami i przedstawicielami rządu, żeby inwestycje i miejsca pracy lokowane były nie w centrum województwa, lecz w newralgicznych rejonach, które powinny się odbudować pod względem gospodarczym i społecznym.
Lokowanie na Śląsku inwestycji wiążących się z nowoczesnymi technologiami ma sens o tyle, o ile przyniosą one miejsca pracy dla mieszkańców regionu. To wymaga przemodelowania systemu szkolnictwa.
Mocno musi się rozwinąć system dualnego kształcenia. Przykładowo - jeśli będzie wiadomo, że zamierzamy budować fabrykę samochodów elektrycznych, to już w momencie podjęcia takiej decyzji trzeba otworzyć kierunki kształcenia o takim profilu. Co więcej, ich absolwentów trzeba jeszcze przekonać, by podjęli pracę tu, na miejscu, a nie wyjeżdżali do podobnych fabryk znajdujących się w Niemczech czy Francji. Marzyłoby mi się, żeby ludzi z emigracji ściągać, bo przecież liczby jednoznacznie wskazują, że w ostatnich latach za chlebem najwięcej ludzi wyemigrowało właśnie ze Śląska.
