Rynek nadal trudny

Z danych przedstawionych przez Martę Jarno podczas konferencji Koksownictwo 2014 wynika, że podczas gdy w roku 1960 udział krajów azjatyckich w globalnej produkcji stali wynosił zaledwie 11 proc., to obecnie udział ten wzrósł do blisko 70 proc.

Bardzo powolna odbudowa poziomu cen, duża podaż węgla koksowego i koksu, geograficzne przesunięcie dominacji z rynku europejskiego i amerykańskiego na korzyść rynku azjatyckiego i w końcu osłabienie roli benchmarku na rzecz ustalania cen spotowo, miesięcznie lub indeksowo - to tendencje charakteryzujące obecnie rynek węgla koksowego i koksu.

- Obecna sytuacja na rynku węgla koksowego jest trudna - twierdzi Marta Jarno z Działu Analiz Polskiego Koksu, wskazując, że trzeba sobie zdawać sprawę z wpływu Chin na globalny rynek.

Analityczka przypomina, że kondycję sektora koksowniczego determinuje sytuacja na rynku stali.

- Produkcja stali surowej na świecie rośnie o ok. 2-3 proc. rocznie i tak będzie także w br. Wzrost produkcji jest nierównomierny w poszczególnych rejonach świata. Największy udział w tym wzroście mają kraje azjatyckie - wskazuje Jarno.

Z danych przedstawionych przez Martę Jarno podczas konferencji Koksownictwo 2014 wynika, że podczas gdy w roku 1960 udział krajów azjatyckich w globalnej produkcji stali wynosił zaledwie 11 proc., to obecnie udział ten wzrósł do blisko 70 proc. O malejącym znaczeniu Europy w tej dziedzinie świadczy fakt, że w 1988 r. w czołówce największych producentów stali na świecie były 4 firmy europejskie. Po 25 latach wśród 10 championów z tej branży nie ma żadnej firmy ze Starego Kontynentu.

Polska 9. w produkcji koksu
Jarno przypomina, że poziom produkcji stali determinuje zapotrzebowanie na koks. Obecnie produkcja koksu na świecie przewyższa 700 mln t i podobnie jak w przypadku produkcji stali dominującą rolę odgrywają kraje azjatyckie. Polska, z produkcją wynoszącą 9,1 mln t, plasuje się na 9. miejscu na świecie. Jak twierdzi analityczka, pod znakiem zapytania stoi obecnie pozycja Ukrainy w tym rankingu, gdzie zagrożonych jest aż 60 proc. mocy produkcyjnych.
Światowy handel koksem, który sięga 25 mln t rocznie, w tym roku za sprawą zaangażowania krajów azjatyckich wzrośnie o 6 proc.

- Do niedawna UE była największym importerem koksu. W tym roku zostanie wyprzedzona przez kraje azjatyckie. Polska straci też na korzyść Chin pozycję największego eksportera koksu na świecie. Eksport z Chin w 2014 r. szacowany jest na blisko 9 mln t, gdy tymczasem Polska wyeksportuje 5,8 mln t. Zwiększenie poziomu eksportu z Chin przekłada się na zmianę relacji w handlu koksem na całym świecie - konkluduje Jarno.
Produkowany w Polsce koks trafia przede wszystkim do Niemiec, Austrii, na Ukrainę. Aż 57 proc. udziału w tym eksporcie posiada Grupa JSW. Ceny na koks na światowym rynku wykazują tendencję spadkową od 2013 r.
- Większa dynamika spadku cen występuje na rynku azjatyckim, jest to związane z nadpodażą koksu w Chinach i zniesieniem licencji eksportowych oraz ceł i lekkim przystopowaniem produkcji stali w Państwie Środka - wyjaśnia.

W kontraście do rynku azjatyckiego na rynku europejskim obserwowana jest stabilizacja cen, przy czym ceny na koks odlewniczy są stabilniejsze niż na koks wielkopiecowy.

Australia silnym eksporterem
Jeśli chodzi o konsumpcję węgli koksowych na świecie, to wynosi ona 1,1 mld t rocznie. Także w tej dziedzinie dominują kraje azjatyckie. Na świecie konsumpcja węgli typu hard wzrosła w ostatnich latach o 9 proc. W przypadku węgli semi-soft wzrost ten wyniósł 30 proc., a w odniesieniu do węgli PCI aż 36 proc. Importerami węgli koksowych są przede wszystkim duże rynki azjatyckie: Chiny - gdzie trafia aż 24 proc. węgla koksowego z importu, Japonia, Indie i Korea Południowa. Wśród eksporterów węgli metalurgicznych w czołówce nadal znajdują się Australia, USA, Kanada i Rosja, a znaczenie Australii sukcesywnie wzrasta. W I półroczu 2014 r. z Australii pochodziło 56 proc. wyeksportowanego węgla metalurgicznego na świecie, a wśród 10 największych eksporterów aż 7 to firmy australijskie. Jak przypomina Marta Jarno, w Polsce od 2010 r. poziom produkcji węgli metalurgicznych jest stabilny.