Rekord padł w chodniku

fot: Jarosław Galusek/ARC

Autorzy chodnikowego rekordu prezentują się na wspólnym zdjęciu

fot: Jarosław Galusek/ARC

W kopalni Knurów-Szczygłowice ruch Szczygłowice mimo występujących zagrożeń górnikom udało się w zawrotnym tempie wydrążyć brakujący odcinek chodnika nadścianowego, co zapobiegło przerwie w eksploatacji ściany.

Zadanie było nader skomplikowane. Ponieważ wydobycie w należącej do Jastrzębskiej Spółki Węglowej kopalni koncentruje się obecnie na złożach węgla koksowego, ogromne oczekiwania wiązano z uruchomieniem ściany XV w pokładzie 405/1. Wyposażono ją w wysokowydajny kompleks ścianowy.
- Dokładnie 23 czerwca 2015 r. ściana wykonała swoje pierwsze cięcie i rozpoczęto jej eksploatację. Wyzwaniem była dla nas koordynacja robót związanych z wysokim postępem ściany i wydrążeniem brakującego odcinka chodnika nadścianowego 15a. Na przeszkodzie stanęło jednak zagrożenie wodne - opowiada inż. Michał Ferdyan, kierownik robót górniczych w ruchu Szczygłowice.

Na co dzień zagrożenie wodne na dole kopalni praktycznie nie występuje. Po wybraniu ściany wyżej leżącej na wybiegu planowanego drążenia chodnika 15a powstał jednak zbiornik na wodę, którego likwidacja warunkowała kontynuację planowanego drążenia.

Szybko, dokładnie, ostrożnie
- Pomiędzy drążonym chodnikiem a starymi zrobami są trzy metry płotu węglowego, który mógłby się przerwać i wówczas woda zagroziłaby bezpieczeństwu załogi. Zatrzymany chodnik trzeba było pompować przed rozpoczęciem każdej z czterech zmian. Ludzie pracowali także w soboty i niedziele. Wraz z postępem kombajnu wiercono otwory, żeby zbadać, czy woda nadal się wylewa. Równolegle rozprężano górotwór oraz wydłużano infrastrukturę kolejki podwieszanej wraz z budową dworców. Wyliczony czas rozpoczęcia eksploatacji ze ściany XV wynosił cztery i pół miesiąca, tymczasem czas potrzebny na wydrążenie chodnika oceniono na 6 miesięcy. Dla naszej załogi rozpoczął się zatem prawdziwy wyścig z czasem. Pracowaliśmy szybko, dokładnie, ale i ostrożnie. Zagrożeniu wodnemu towarzyszyły bowiem inne, w tym wybuchem pyłu węglowego, pożarowe, tąpaniowe oraz wyrzutem metanu i skał - przyznaje sztygar oddziałowy Sławomir Wajs.

Transport okazał się bardzo istotnym elementem przedsięwzięcia. Odległość pomiędzy szybem zjazdowym a rejonem robót wynosiła 1,5 km. Poszczególne oddziały świetnie z sobą współpracowały. Przedłużana wraz z postępem chodnika podwieszana kolejka spalinowa służyła nie tylko do transportu załogi, ale także ciężkich materiałów - przenośników, lutni, rurociągów i elementów obudowy. Systematycznie przedłużano także taśmociąg służący do odstawy urobku. Dla podwyższenia komfortu pracy brygad zabudowano też chłodziarkę. Cały czas prowadzona była profilaktyka metanowa, pyłowa i tąpaniowa.

Sukces wielu
W końcu udało się. 23 maja br. zakończono drążenie chodnika. 1212 m wyrobiska wykonano w rekordowym tempie czterech miesięcy! Ogromna w tym zasługa sztygara oddziałowego Słowomira Wajsa, przodowych Leszka Guta, Andrzeja Szymiczka, Przemysława Pluty i Marka Adamczyka, a także pracowników obsługi energomaszynowej oddziałów ED2-Sz i MD2-Sz i sztygarów oddziałowych Michała Markiewicza oraz Rafała Adamczyka. Na sukces zapracowali ponadto górnicy zatrudnieni na co dzień poza przodkiem chodnika 15a, wykonujący zadania w transporcie materiałów, załogi i przy utrzymaniu bezawaryjnej pracy przenośników taśmowych.

W ruchu Szczygłowice utrzymano zatem ciągłość pracy trzema ścianami. To się chwali.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Mija 48 lat od katastrofy w Wilczym Jarze, w której zginęło 27 górników. W tym roku upamiętniono ich przy kopalni

Mija 48. rocznica katastrofy w Wilczym Jarze. 15 listopada 1978 roku z 18-metrowego mostu w spadły dwa autobusy wiozące górników wracających z szychty.

Książka na weekend: „Niecodzienne przypadki Denny’ego Vossa”. Trzeba ją przeczytać!

Rzadko zdarzają się książki tak pięknie napisane i z tak wzruszającym głównym bohaterem, że można się w nich zakochać od pierwszej strony. „Niecodzienne przypadki Denny’ego Vossa” do nich należą. Denny, nieporadny trzydziestolatek, miłośnik zwierząt i przyrody zawsze chciał czynić dobro. Jak to się więc stało, że został posądzony o morderstwo?

Tragedia w kopalni i dramatyczny apel sztygara. „Umierał nam na rękach, a my nie mieliśmy jak zawiadomić bliskich”

Powiem Wam z ręką na sercu, że takiej tragedii, jak ta w Krakowie, to jeszcze nie oglądałem, przynajmniej w Polsce. Ja na takie sceny to zawsze spoglądam z punktu widzenia ratownika górniczego, bo byłem nim przez całe piętnaście lat. Jestem pełen podziwu dla ludzi, którzy rzucili się na pomoc ofiarom zamachu. Myśmy też zawsze w takich sytuacjach szli na pomoc kolegom i nieważne, czy byliśmy ratownikami, czy nie. 

System PORTAS w kopalni Ruda już zdał egzamin podczas wstrząsu. Lokalizuje górników z dokładnością do dwóch metrów.

Zagrożenie tąpaniami towarzyszy eksploatacji węgla w większości kopalń węgla kamiennego. Zakłady górnicze starają się w jak najlepszy sposób zapewnić bezpieczeństwo swych załóg. Tak jest też w należącej do Polskiej Grupy Górniczej kopalni Ruda w Rudzie Śląskiej, gdzie od kilku miesięcy działa system automatycznej ewidencji i lokalizacji załogi PORTAS.