fot: Andrzej Bęben/ARC
Od 12 września 2013 r., po rezygnacji z prezesury Joanny Strzelec-Łobodzińskiej, Kompanią kieruje wiceprezes Marek Uszko
fot: Andrzej Bęben/ARC
Miały wejść w życie do końca marca. Do ich przygotowania zostało zobligowane Ministerstwo Gospodarki. Brak rozporządzeń sprawił, że zawieszono w realizacji znowelizowaną ustawę o funkcjonowaniu górnictwa węgla kamiennego w latach 2008-2015, zwaną potocznie ustawą węglową. W piątek (10 kwietnia) trzy rozporządzenia opublikowano w Dzienniku Ustaw. W sobotę weszły w życie.
Pozycja 510 w Dzienniku Ustaw to: "Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 10 kwietnia 2015 r. w sprawie dotacji budżetowych przeznaczonych na finansowanie jednorazowych odpraw pieniężnych oraz na pokrycie bieżących strat produkcyjnych przedsiębiorstwa".
Pozycja 511 w Dzienniku Ustaw to: "Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 10 kwietnia 2015 r. w sprawie określenia przedsiębiorstwa górniczego obowiązanego do wypłaty rent wyrównawczych oraz wydawania bezpłatnego węgla w naturze byłym pracownikom Kopalni Węgla Kamiennego "Kazimierz-Juliusz" sp. z o.o. z siedzibą w Sosnowcu".
Pozycja 512 w Dzienniku Ustaw to: "Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 10 kwietnia 2015 r. w sprawie dotacji budżetowej przeznaczonej na finansowanie świadczeń z tytułu urlopów górniczych oraz urlopów dla pracowników zakładu przeróbki mechanicznej węgla".
Ustawa zawiera zapisy konieczne do realizacji planu naprawy Kompanii Węglowej z uwzględnieniem porozumienia między rządem i związkami zawodowymi zawartym w styczniu 2015 r.
Ustawę prezydent podpisał 26 stycznia. Powiedział wówczas, że daje ona "możliwość uzdrowienia przemysłu górniczego i tworzy do tego dobre ramy prawne". By jednak zaczęła funkcjonować potrzebne są rozporządzenia, szczególnie wymienione wyżej.
Równie zasadniczej wagi dla procesu restrukturyzacji Kompanii Węglowej jest zgoda Komisji Europejskiej na udzielenie pomocy publicznej z przeznaczeniem na restrukturyzację spółki. Wojciech Kowalczyk, pełnomocnik ds. restrukturyzacji górnictwa, spodziewa się, że do końca roku uda się zakończyć proces notyfikacji pomocy publicznej dla polskiego górnictwa. Jest optymistą. Nie wszyscy jednak podzielają tę opinię.
Zgodnie z decyzją Rady UE z 10 grudnia 2010 r. w sprawie pomocy państwa ułatwiającej zamykanie niekonkurencyjnych kopalń węgla możliwe są dwie kategorie pomocy:
• pierwsza przeznaczona jest na zamknięcie jednostek produkcyjnych węgla,
• druga dotyczy pokrycia kosztów nadzwyczajnych (przekwalifikowanie pracowników i inne świadczenia socjalne).
W pierwszym przypadku maksymalną wielkość pomocy publicznej ograniczają przepisy unijne. Wynika z nich, że nie może być ona rocznie większa niż kwota przyznana w ramach pomocy państwa dla górnictwa w 2010 r. Według UOKiK jest to kwota 400 mln zł.
Zgodnie z unijnym prawem kopalnie w procesie wygaszenia, którym udzielono pomocy, będą mogły wydobywać węgiel do 2018 r., a procesy wygaszające, (do których odnosi się drugi rodzaj pomocy) mogą trwać do 2027 r.
