Potrzebne są długoterminowe plany rozwoju OZE

fot: Maciej Dorosiński

Komisarz UE ds. energii Kadri Simson

fot: Maciej Dorosiński

UE potrzebuje długoterminowych planów rozwoju OZE, wykraczających poza 2030 r. - mówiła we wtorek komisarz UE ds. energii Kadri Simson na Europejskim Kongresie Gospodarczym. Wiceminister klimatu Krzysztof Bolesta wskazał, że powinniśmy skupić się na implementacji Fit 55.

We wtorek podczas Europejskiego Kongresu Gospodarczego (EKG) w Katowicach unijna komisarz ds. energii Kadri Simson zaznaczyła, że większość państw UE przedstawiła już swoje projekty planów klimatycznych do 2030 r., ale w całej UE potrzeba więcej ambitnych, długoterminowych planów dotyczących rozwoju OZE, wykraczających poza 2030 rok.

W latach 30 XXI wieku musimy w znacznym stopniu, w przytłaczającej większości zdekarbonizować naszą energetykę. Potrzebujemy pełnego wachlarza niskowęglowych, neutralnych rozwiązań technologicznych, ale też inwestycji - powiedziała Simson. Wskazała, że sekwestracja dwutlenku węgla CCS (wychwytywanie i składowanie) to jedno z tych rozwiązań. - Weźmy np. potrzeby produkcji cementu czy nawozów. W tym kontekście CCS może okazać się kluczową technologią. Kolejna to energia jądrowa - wymieniła komisarz.

Zwróciła uwagę, że nowy Parlament Europejski będzie miał misję przygotowania solidnych podstaw finasowania transformacji energetycznej w UE na kolejną perspektywę finansową, ponieważ obecna kończy się 2027 r.

Wiceminister klimatu i środowiska Krzysztof Bolesta przypomniał, że według wstępnej wersji Krajowego Planu na rzecz Energii i Klimatu (KPEiK), Polska zakłada redukcję emisji CO2 o 35 proc. (w stosunku do poziomu z 1990 r.) przy dostępnych obecnie możliwościach.

W tym scenariuszu udział OZE w miksie energetycznym jest 50 proc. w 2030 r. To jest super ambitne, a musimy dołożyć ten drugi scenariusz, który nas włoży na tę ścieżkę implementacji Fit 55 (redukcja emisji gazów cieplarnianych do 2030 r. o 55 proc. w stosunku do 1990 r. - PAP), to będzie dużo bardziej ambitne - powiedział. Jego zdaniem powinniśmy się skupić na implementacji Fit 55, a nie na wdrażaniu kolejnych celów.

Zaznaczył, że dla energetyki jest to bardziej ambitny cel, niż dla pozostałych gałęzi gospodarki. Dodał, że konieczne będą technologie, które nie tylko zapewnią zeroemisyjność, ale będą także wychwytywać dwutlenek węgla.

Bolesta zwrócił uwagę, że w Centralnej i Wschodniej Europie trudno już zawiązać koalicję z innymi państwami, jeśli chodzi o realizację celów UE dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych. Każdy ma już swoją drogę, bo tych technologii jest kilka - dodał.

Wskazał, że w KPEiK, a później w Polityce energetycznej Polski znajdzie się atom, OZE, efektywność energetyczna i baterie (magazyny energii - PAP). Jego zdaniem cel, jeśli chodzi o redukcję gazów cieplarnianych jest tak ambitny, że jeżeli jedno z tych rozwiązań wypadnie, o będzie super drogo.

Według prezesa PGE Dariusza Marca w okresie dojścia Polski do zeroemisyjności podstawą energetyki będzie energetyka konwencjonalna oparta na węglu. Jego zdaniem największym wyznawaniem będzie uzgodnienie z rządem, w jakiej koncepcji energetyka konwencjonalna ma doprowadzić do tej nowej epoki, jak powinna funkcjonować.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.